Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2019/417 E., 2021/192 K.

SUÇ: Dolandırıcılık

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay(Kapatılan) 15.Ceza Dairesinin 11.12.2017 tarihli kararı ile görevsiz mahkemede yargılama yapılması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2019/417 Esas, 2021/192 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçunda 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 6000,00 TL ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; eksik araştırma ve inceleme ile verilen mahkumiyet hükmünün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde bankada destek asistanı olarak çalışan sanığın kendisini şef olarak tanıtarak katılana istediği krediyi çıkaracağı vaadiyle menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla dava açılmıştır.

2. Sanık suçlamaları kabul etmemiştir.

3. Sanık tarafından katılana verildiği belirtilen yazı üzerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen 28.09.2012 tarihli bilirkişi raporunda belgedeki yazı ve imzaların sanığa ait olduğu kanaati bildirilmiştir.

4. Uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin tutanak dosya arasında bulunmaktadır.

5. Mahkemesince sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2019/417 Esas, 2021/192 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.06.2024 tarihinde karar verildi.