Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2023/152 E., 2023/826 K.

SUÇLAR: Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜMLER: Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2015 tarihli ve 2013/118 Esas, 2015/300 Karar sayılı kararı ile sahte fatura düzenleme suçundan; sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında mahkumiyet; sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

2. Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2015 tarihli ve 2013/118 Esas, 2015/300 Karar sayılı kararının temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından bozma kararı verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.07.2023 tarihli ve 2023/152 Esas, 2023/826 Karar sayılı kararı ile, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının olağan zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken düşme kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre, sahte fatura düzenleme suçundan sanık ...'in şeriki konumunda bulunan sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün, 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca sanık ... yönünden olağan zamanaşımını kestiği ve bu nedenle sanık ...'ın sorgusunun yapıldığı tarihten itibaren olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmediği belirlenerek yapılan incelemede;

2. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 213 Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası ve 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının (2) numaralı bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

3. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin, mahkumiyet hükümlerinin kurulduğu 17.06.2015 tarihi olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmekle kararlarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Niğde 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.07.2015 tarihli ve 2023/152 Esas, 2023/826 Karar sayılı kararlarında katılan vekilinin öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.05.2024 tarihinde karar verildi.