Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2017/656 E., 2018/46 K.

SUÇ: Dolandırıcılık

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteğinin süre yönünden reddi

... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2018 tarihli ve 2017/656 Esas, 2018/46 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın Merkezi Nüfus Kayıt İdaresi Sisteminde (MERNİS) kayıtlı adresi esas alınarak gerekçeli kararın tebliği yoluna gidilmesi, MERNİS adresinin bulunmaması durumunda ise daha önce kanunî usullere göre tebligat yapılmış olması kaydıyla bahse konu adres esas alınarak 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin olmaması hâlinde ise adres araştırması yoluna gidilmesi, bu şekilde de tebliğe elverişli adresin bulunamaması hâlinde ise ilânen tebligat yoluna gidilmesi gerektiği, sanığın yokluğunda verilen hükmün, sorgusunda beyan ettiği adresine tebliğe çıkartıldığı, adreste tanınmadığından bahisle bila tebliğ iade edilmesi ve sanığın MERNİS adresinin de bulunmaması üzerine aynı adrese 7201 sayılı Kanun'un 35 inci maddesine göre tebliğ yapılmak suretiyle hükmün kesinleştirildiği, ancak dosya kapsamında sanığa, bu adres esas alınarak, daha önce yapılmış bir tebligat işleminin bulunmaması ve açıklanan diğer nedenlerle söz konusu tebliğ işleminin usulsüz olduğu belirlenmekle temyiz süresini başlatmayacağı anlaşılmış ise de inceleme konusu mahkûmiyet hükmünün, 18.12.2021 tarihinde infazına başlanıldığı, sanığın, 04.09.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu, açıklanan nedenlerle sanığın, 18.12.2021 tarihinde infazına başlanılan mahkûmiyet hükmünden haberdar olduğu ve birçok gerekçe ile Mahkemesine dilekçeler gönderdiği anlaşıldığından, sanığın haberdar olduğu hükme karşı 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 04.09.2023 tarihinde temyiz isteğinde bulunduğu ve hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.