Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/419 E., 2016/99 K.

SUÇ: Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/419 Esas, 2016/99 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 52 nci, 53 üncü, 58 inci ve 63 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 1.260,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suçta kullanılan hesap numarasının kendisine ait olduğuna, ancak hesabı ... isimli şahsın kullandığına, internet üzerinden işlenen bu suçları kendisinin işlemediğine, hesap numaralarının kendisine ait olması nedeniyle suçlu duruma düştüğüne, bu olayda kullanıldığına, kararın temyizen incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın "sahibinden.com" adlı site üzerinden sahiplendirilmek üzere köpek ilanı verdiği, müştekinin telefonla görüşerek sanığa ait banka hesabına önce kargo ücreti olarak talep edilen 150,00 TL'yi, daha sonra sigorta ücreti olarak talep edilen 500,00 TL'yi yatırdığı, ancak satın aldığı köpek gönderilmediği gibi tüm aramalarına karşın yaptığı ödemelerin de müştekiye iade edilmediği, bu şekilde sanığın internet ortamının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle sergilediği hileli davranışlar neticesinde menfaat temin etmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanığın, ... üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğine, müştekinin para yatırdığı hesabın kendisine ait olduğuna, ancak hesap ve banka kartlarının ortağı olan ...'de olduğuna, kendisinin gerçekte köpek satışı yapmadığına, iddianamede belirtilen şekilde 500,00 TL'yi aldığına, zararı gideremediğine, ancak gidermek istediğine ... yönelik ve aşamalarda çelişkili savunmalarına dosya kapsamı karşısında itibar edilmemiştir.

3. Dosyada, sanık tarafından müştekinin zararının giderildiğine ilişkin herhangi bir bilgi ya da belge bulunmamaktadır.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında, bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçu birden fazla işlediğinin anlaşılmasına karşın, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanması suretiyle cezanın arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen adli para cezasının hesaplanmasına ilişkin uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinin gösterilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Gebze 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/419 Esas, 2016/99 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının ilk paragrafına "zararın iki katı" ibaresinden önce gelmek üzere "aynı maddenin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2024 tarihinde karar verildi.