Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/449 E., 2016/239 K.

SUÇLAR: Bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, hakaret

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama, düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/449 Esas, 2016/239 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

1. Nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 158 inci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 710,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,

2. Hakaret suçundan, 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği özetle; dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığına, mahkûmiyete yeterli delil bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Facebook'ta gördüğü satılık cep telefonuna ilişkin ilanda belirtilen telefon numarası üzerinden iletişime geçtiği sanık ile ilandaki cep telefonunu satın alma konusunda anlaşan katılanın, kendisine bildirilen hesap numarasına gönderdiği 355,00 TL parayı bankadan çeken sanığın, telefonu katılana göndermediği gibi katılanın telefonu göndermesi için yazmış olduğu mesajlara da hakaret ihtiva eden mesajlarla cevap verdiği iddiasıyla açılan kamu davasında; tüm dosya kapsamı itibarıyla, sanığa yüklenen eylemlerin bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve hakaret suçlarını oluşturduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. 5237 sayılı Kanun 158 nci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca 20 100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği, somut olayda elde edilen haksız menfaat miktarının 355,00 TL olduğu nazara alındığında, sanığın lehine olacak şekilde adli para cezasına esas temel gün sayısının 36, bir gün karşılığının 20,00 TL olarak belirlenmesi yerine, gün sayısının 5, bir gün karşılığının 100,00 TL olarak belirlenmesi ve sonuç cezanın da 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca 710,00 TL'ye çıkartılması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanık hakkında, hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi hâlinde, infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği şeklinde karar verilmiş ise de, 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Sanığın tekerrüre esas alınan İstanbul (Kapatılan) 9. Sulh Ceza Mahkemesinin, 25.01.2013 tarihli ve 2012/293 Esas, 2013/96 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesine göre uzlaştırma kapsamına alındığı anlaşılmakla, tekerrüre esas alınan mahkûmiyet yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, adli sicil kaydındaki diğer ilamlar esas alınarak tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile eleştiri dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen tüm temyiz sebepleri reddedilmiştir.

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığa yüklenen nitelikli dolandırıcılık ve hakaret suçları arasında 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının son cümlesi ve aynı Kanun'un 251 inci maddesinin sekizinci fıkrasında yer alan "birlikte işlenmiş olma" durumunun bulunmadığı nazara alındığında;

1. 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi uyarınca, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında düzenlenen hakaret suçunun uzlaşma kapsamında olması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri uyarınca, uzlaşma hükümlerinin uygulanması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/449 Esas, 2016/239 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.06.2016 tarihli ve 2015/449 Esas, 2016/239 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2024 tarihinde karar verildi.