Karar Detayı

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2016/243 E., 2018/242 K.

SUÇ: Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2010 tarihli kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

2.Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2010 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)15. Ceza Dairesinin 18.11.2013 tarihli ve 2012/11434 Esas, 2013/17715 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin sübuta erdiği ve yüklenen eylemin vasfı da tartışılıp değerlendirilerek sonucuna göre mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 inci, 53 üncü maddeleri 4 yıl hapis ve 2.400 TL adli para cezaı ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4.Isparta Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan)15. Ceza Dairesinin 20.10.2016 tarihli ve 2016/2003 Esas, 2016/7864 Karar sayılı kararı ile eylemin temas ettiği TCK’nın 158/1 d maddesinde düzenlenen kamu kurumunun araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

5.Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.06.2018 tarihli 2016/243 Esas ve 2018/242 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının d bendi, 52 ve 53 üncü maddeleri gereğince 4 yıl hapis ve 20.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz isteği, zamanaşımının dolduğu, bilirkişi raporunun hükme yeterli dayanak teşkil etmediği, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilmesi gerektiği, zarar ile adli para cezası arasında yasal orantı kurulmadığı ve beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz isteği; yeterli delil olmadığına ve kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan şirketin Göltaş Çimento firmasından çimento siparişi verdiği, çimentonun nakliyesi için nakliye işi ile uğraşan tanık ... ile görüşüldüğü, sanığın daha önceden kendini ... olarak tanıtarak tanık...ile telefonda ... ya da ...illerine nakliye işi olursa beni ara diyerek görüştüğü, katılan şirketin ...’da olması nedeniyle tanık ...i’nin sanığı çimentoları almak için gönderdiği, sanığın aracına...nolu plaka takılı kamyonu ile söz konusu çimento fabrikasından çimentoları teslim aldığı ancak...nolu plakanın tanık ...’ya ait olduğu, 11.02.2008 tarihinde aracının üstünden çalındığı, sanığın bu çalıntı plakayı kullanarak teslim aldığı çimentoları yerine ulaştırmadığı, sanığın eyleminde kullandığı sahte plakanın Trafik Tescil Müdürlüğü'nün maddi varlıklarından olduğu anlaşıldığından eylemin TCK’nın 158/1 d maddesinde düzenlenen kamu kurumunun araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu kabulüyle temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığım yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ilk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2024 tarihinde karar verildi.