Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2017/112 Esas, 2019/433 Karar

SUÇ: Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz başvurusunun 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2014 tarihli ve 2013/335 Esas, 2014/122 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 268 inci maddesinin birinci fıkrası yollaması ile 267 nci maddesinin birinci fıkrası, 269/4 b, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Sanığın temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 28.12.2016 tarihli ve 2016/5757 Esas, 2016/7610 Karar sayılı ilamı ile;

"1 Mağdura ait sürücü belgesine kendi fotoğrafını yapıştırıp kullanan ve 25.07.2012 tarihinde trafik ekiplerince 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu gereğince trafik idari para cezası tutanağı düzenlenen sanık hakkında UYAP ortamında yapılan kontrolde resmi belgede sahtecilik suçundan Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/712 Esas, 2013/111 Karar sayılı ilamı ile karar verildiği ve anılan dosyanın temyiz incelemesi neticesinde Mahkemesine gönderildiği anlaşılmakla; sanığın eyleminin TCK'nın 44. maddesi uyarınca resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturmaması halinde resmi belgenin kullanılmasında yalan beyan suçunu oluşturacağı gözetilerek, söz konusu dosya derdest ise bu dosya ile birleştirilmesi, kesinleşmiş ise anılan dosyanın aslı veya onaylı örneğinin dosya içerisine getirtilip incelendikten sonra hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması"

gerekçesiyle, bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine, Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.10.2019 tarihli ve 2017/112 Esas, 2019/433 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 206 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, lehe olan hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, mağdurun kimlik bilgilerini ve kendisinin fotoğrafını taşıyan sahte sürücü belgesiyle ticari araçta şoförlük yaptığı, Karapınar’da yapılan kontrolde bu sürücü belgesini ibraz ettiği, takograf takmamış olduğu için ibraz ettiği sürücü belgesi nedeniyle mağdur adına trafik para cezası kesildiği, sanığın kendi işlediği trafik kural ihlali nedeniyle mağdur adına trafik cezası tanzim edilmesini sağlayarak kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasi parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Mahkemesince sanık hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunun sübut bulduğu kabul edilerek temyiz incelemesine konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığa isnat edilen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan dolayı kurulan hükümde, 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 23 üncü ve 24 üncü maddeleri ile düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 250 ve 251 inci maddelerindeki "Seri Muhakeme Usulü” ve “Basit Yargılama Usulü"nün uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendi ile "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" şeklinde sınırlama getirilmiş ise de;

Hükümden sonra, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden; 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan "kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış" ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

2. Kabule göre, sanık hakkında kurulan hükümde, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/8 151/304 sayılı kararında açıklandığı üzere, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği, Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/2 Esas, 2008/2 Karar (Altınekin (Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesinin 11.09.2008 tarihli 2007/35 Esas, 2008/33 Karar) sayılı ilamının, Mahkemece tekerrüre esas alınan Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12/04/2006 tarih ve 2005/203 E. 2006/282 K. Sayılı ilamından daha ağır hükümlülük içerdiği, bu sebeple bu ilamın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.10.2019 tarihli ve 2017/112 Esas, 2019/433 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.05.2024 tarihinde karar verildi.