Karar Detayı

T U T U K L U

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ: 08.08.2023

SAYISI: 2023/498 E. 2023/1494 K.

SUÇ: Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık

20.12.2021 (katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle)

HÜKÜM: Katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle; mahkumiyet Katılan ...'ya yönelik eylemi nedeniyle; istinaf başvurusunun esastan reddi kararı

EK KARAR: Temyiz talebinin reddi (katılan ...'a yönelik eylem nedeniyle)

TEMYİZ EDENLER: Cumhuriyet savcısı, katılan ... vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Esastan ret

... Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının 28.12.2023 tarihli yazısında itiraz için müddeti muhafaza talebinde bulunulması gerekirken sehven temyiz için müddeti muhafaza talebinde bulunulduğu ve Cumhuriyet Başsavcılıklarınca herhangi bir temyiz talebinin bulunulmadığının belirtildiği anlaşılmıştır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.07.2023 tarihli ve 2023/498 Esas, 2023/1494 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden İlk Derece Mahkemesince verilen 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 66.660,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün kaldırılıp sanık hakkında 2 yıl 7 ay 7 gün hapis ve 33.320,00 TL adli para hapis cezasına hükmedildiği, ilk derece mahkemesince 5 yılın üzerinde verilen hapis cezaları, bölge adliye mahkemesince düzeltilmek suretiyle 5 yılın altına indirilse dahi temyiz edilebilir olduğundan, sanığın katılan ...'a yönelik nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden temyiz isteminin reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 08.08.2023 tarihli ve 2023/498 Esas, 2023/1494 Karar sayılı ek kararının sanık müdafinin temyizi üzerine kaldırılmasına karar verilmiş, ancak 08.08.2023 tarihli ek karara yönelik katılan vekilince temyiz talebinde bulunulmadığı anlaşıldığından sanık hakkında katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle kurulan hükümle ilgili sanık müdafinin temyiz talebine hasren inceleme yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 13. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2022 tarihli ve 2022/240 Esas, 2022/651 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendi, 43 üncü ve 62 nci maddeleri, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 66.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, katılan ...'ya yönelik eylemi nedeniyle kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendi, 43 üncü ve 62 nci maddeleri, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis ve 206.260,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2.... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.07.2023 tarihli ve 2023/498 Esas, 2023/1494 Karar sayılı kararı ile; sanığın katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendi, 43 üncü maddesi, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 7 ay 7 gün hapis ve 33.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, katılan ...'ya yönelik eylemi nedeniyle sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi ve indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

B.Sanık müdafinin temyiz isteği; dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığına, aksi halin kabulü halinde dahi sanığın kendisini kamu görevlisi olarak tanıtmaması nedeniyle dolandırıcılık suçunun nitelikli halinin oluşmadığına ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın katılanlara kendisini Milli İstihbarat Teşkilatı çalışanı ve İçişleri Bakanlığı çalışanı olarak tanıtıp, katılanlar adına, borsada işlem yapacağına ve kar payı vereceğine yönelik beyanlarda bulunarak, dosya kapsamında bulunan ve katılanlar tarafından sunulan mesaj ekran görüntülerine ilişkin dökümlerde görüldüğü üzere, kazandığını iddia ettiği paraların fotoğraflarını katılanlar ile paylaşıp, katılanların iradelerini fesada uğratıp, katılanlardan temin ettiği paraların bir kısmını da kar payı adı altında katılanlara geri gönderip inandırıcılığını arttırmak suretiyle; katılan ...'dan 99.008,00 TL, katılan ...'dan 30.671,00 TL maddi menfaat temin ettiği iddia ve kabul olunmuştur.

2.Sanık savunmasında katılanlardan bilirkişi raporlarında belirtilen meblağdaki paraları borsadan para kazanma vaadi ile aldığını ve paraları harcadığını kabul ettiğini ancak kendisini kamu görevlisi olarak tanıtmadığını belirtmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesince sanık savunması, katılanların beyanları, bilirkişi raporu, banka hesap hareketleri, katılanlar tarafından dosyaya sunulan ve sanık ile yapılan bir kısım yazışmalara ilişkin kayıtlar ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında katılanlara ... ve ...'ya yönelik eylemleri nedeniyle nitelikli dolandırıcılık suçundan ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

4. Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılarak sanığın katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve sanık hakkında katılanın zararını kovuşturma aşamasında karşılaması nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına karar verilerek yeni bir mahkumiyet hükmü tesis edilmiş, sanığın katılan ...'ya yönelik eylemi nedeniyle ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının ise esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden

Cumhuriyet savcısının kanuni süre içinde müddeti muhafaza talebinde bulunduktan sonra gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı ve ... Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının 28.12.2023 tarihli yazısında itiraz için müddeti muhafaza talebinde bulunulması gerekirken sehven temyiz için müddeti muhafaza talebinde bulunulduğu ve Cumhuriyet Başsavcılıklarınca herhangi bir temyiz talebinin bulunulmadığının belirtildiği anlaşılmıştır.

B.Katılan ...'ya Yönelik İşlenen Nitelikli Dolandırıcılık Suçu Yönünden

1. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8 656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümlerde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ... vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

C.Katılan ...'a Yönelik İşlenen Nitelikli Dolandırıcılık Suçu Yönünden

Sanık hakkında katılan ...'a yönelik eylemi nedeniyle İstinaf Mahkemesince kurulan yeni mahkumiyet hükmünün 5271 sayılı Ceza Mukamesi Kanunu'nun ( 5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesi uyarınca temyizi kabil bir hüküm olması nedeni ile bu hükmün kesin nitelikte olduğu ve temyizi kabil olmadığına yönelik 08.08.2023 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, ancak 08.08.2023 tarihli ek karara yönelik katılan vekilince temyiz talebinde bulunulmadığı anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz talebine hasren yapılan incelemede;

1. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8 656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında kurulan hükümlerde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A.Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) numaralı bendinde açıklanan nedenle, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B.Katılan ... vekili ve Sanık Müdafinin Temyiz İstekleri Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.07.2023 tarihli ve 2023/498 Esas, 2023/1494 Karar sayılı kararında katılan ... vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 13. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.