Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2018/732 E., 2019/440 K.

SUÇ: Dolandırıcılık

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2014 tarihli ve 2012/690 Esas, 2014/39 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Şanlıurfa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2014 tarihli ve 2012/690 Esas, 2014/39 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 05.06.2017 tarihli ve 2017/8713 Esas, 2017/13144 Karar sayılı kararı ile atılı suça konu eylemin, hükümden sonra yürürlüğe giren yasa değişikliği sonucu 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (L) bendi kapsamında değerlendirilmesinin üst dereceli Mahkemeye aidiyeti sonucu görevsizlik kararı verilmesi zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.09.2019 tarihli ve 2018/732 Esas, 2019/440 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafii temyizinde özetle; sanığın sadece para yatırılan hesap sahibi olduğu, katılanı arayan telefon sahibinin araştırılmadığı, dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığı, katılanın banka görevlisince uyardığına göre artık hileli davranışla kandırılma bulunmadığı, sanığın adını verdiği hesabına para yatırmasını sağlayan kişinin araştırılmadığı, sanıkça zararın 65.000,00 TL kısmı karşılanmasına rağmen cezada alt sınırdan uzaklaşıldığı gerekçeleri ile ve re’sen gözetilecek nedenlerle kararın bozulması istenmiştir.

2. Katılan vekili temyizinde özetle; olayın gelişiminden suçun birden fazla kişilerce ve organize şekilde işlendiği anlaşılmasına rağmen sanığın abisi ve diğer suç ortaklarının soruşturmaya/ kovuşturmaya dahil edilmediği, katılanın sosyo ekonomik durumu ve yaşı göz önüne alındığında 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) ve (c) bendlerinin de değerlendirilmesi gerektiği, zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi, sanığın yanıltmaya matuf savunmalarına rağmen cezadan indirim yapıldığı, adli para cezasının miktarının dolandırılan miktara göre çok düşük olduğu gerekçeleri ile ve re’sen gözetilecek nedenlerle kararın bozulması istenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanı arayan sanığın, kendini Başkomiser olarak tanıtıp terör örgütü ile korkutarak banka hesabına 145.750, 00 TL parayı yatırmasını sağladığı iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanık özetle, suçlamaları reddetmiştir.

3. Katılan özetle iddia yönünde beyanda bulunmuştur.

4. Uzlaştırma yoluna başvurulduğu ancak uzlaşmanın gerçekleşmediği dosya kapsamındaki belgelerden anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.09.2019 tarihli ve 2018/732 Esas, 2019/440 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.