Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2019/276 E., 2019/590 K.

SUÇ: Dolandırıcılık

HÜKÜM: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2014 tarihli ve 2014/254 Esas, 2014/675 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 21.03.2019 tarihli ve 2017/21149 Esas, 2019/2640 Karar sayılı kararı ile; "...Sanığın, suç tarihinde katılanı arayarak, kendisini polis memuru olarak tanıtıp, katılanın kimlik bilgilerinin bir çete tarafından kullanıldığı, adına 35 adet Turkcell hat alındığı, bankalarda adına hesaplar açıldığı, şahısların yakalanabilmesi için kendisine verilen hesap numarasına para yatırması gerektiği yönünde kandırıp, kendi adına Karaman Ziraat Bankasında bulunan hesabına 3,450 TL paranın yatırılmasını sağladığı, daha sonra bu yatırılan parayı Şanlıurfa'da bulunan ATM'den çektiği, bu yolla katılanı dolandırdığı iddia olunan somut olayda; sanığın kendisini kamu görevlisi olarak tanıtması karşısında eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1 L maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması" gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3. Şanlıurfa 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 12.11.2019 tarihli ve 2019/276 Esas, 2019/590 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suç tarihinde Şanlıurfa'da bulunmadığına, katılan ile telefonda görüşmediğine, haberi olmadan kart bilgilerinin katılan ile paylaşıldığına, verilen cezanın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde sanık tarafından katılanın kullanmış olduğu cep telefonu numarası aranmak suretiyle, sanığın kendisini polis olarak tanıttığını, katılana kimlik bilgilerinin bir çete tarafından kullanıldığını, adına 35 adet Turkcell hat alındığını, bankalarda adına hesaplar açıldığını, şahısların yakalanabilmesi için kendisine verilen hesap numarasına para yatırması gerektiğini söylediğini, bunun üzerine katılan tarafından sanığın bildirdiği ve sanığa ait Karaman ilinde bulunan Ziraat Bankasındaki hesabına 3.450,00 TL paranın yatırılmasını sağladığını, daha sonra bu bedelin Şanlıurfa'da bulunan ATM'den çekildiğini, bu şekilde sanık tarafından katılanın dolandırıldığı iddiasıyla dolandırıcılık suçundan hakkında kamu davası açılmıştır.

2. Sanık savunmasında üzerine atılı suçu kabul etmemiştir.

3. Katılan beyanında; sanık tarafından kendisine ait cep telefonu numarasından arandığını, sanığın kendisini polis olarak tanıttığını, adına 35 adet hat çıkartıldığını, hesaplar açıldığını, yanında Cumhuriyet savcısının bulunduğunu söyleyerek kendinden para talep edildiğini, sanık tarafından bildirilen hesap numarasına para yatırdığını, daha sonra dolandırıldığını anladığını ve şikâyetçi olduğunu beyan etmiştir.

4. Bozma sonrası dosya uzlaştırma bürosuna gönderilmiş ve sanığın kabul etmemesi nedeniyle uzlaşmanın gerçekleşmediğine ilişkin 12.11.2019 tarihli uzlaştırmacı raporu dosya arasına alınmıştır.

5. Mahkemece tüm dosya kapsamından sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi yirmi birinci fıkrası gereği uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarihten uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kaldığı tarihe kadar dava zamanaşımının durduğu dikkate alınarak yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Şanlıurfa 7.Ağır Ceza Mahkemesinin 12.11.2019 tarihli ve 2019/276 Esas, 2019/590 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.04.2024 tarihinde karar verildi.