Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2018/356 E., 2019/161 K.

SUÇ: Dolandırıcılık

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği, Yargıtay incelemesinden geçen dosyalar için temyiz süresi tefhim veya tebliğ tarihinden itibaren 1 hafta olmasına rağmen, gerekçeli kararda temyiz süresi 15 gün olarak gösterilerek taraflar temyiz süresinde yanıltıldığından temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Şanlıurfa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, hapisten çevrilme 6.000,00 TL ve doğrudan 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi tarafından anılan hükmün; eylemin hükümden sonra 01.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile 5237 sayılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun TCK'nın 158 inci maddesinin birinci fıkrasına eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu, nedeniyle

bozulmasına karar verilmiştir.

3. Şanlıurfa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.09.2017 tarihli kararı ile bozmaya uyularak görevsizlik kararı verilmiştir.

4. Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.12.2017 tarihli kararı ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

5. İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.04.2019 tarihli ve 2018/356 Esas, 2019/161 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birici fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin 4 üncü fıkrası uyarınca hapisten çevrilme 6.000,00 TL ve doğrudan 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

31.05.2012 tarihinde katılanı arayarak kendisini başkomiser olarak tanıtan şahsın kimlik bilgilerinin ele geçirildiğini, bankada kredi çektiklerini, adına şirket kurduklarını, bildirilen hesaba para yatırması halinde şüphelilerin yakalanacaklarını söyleyerek hile ile kandırması ve yönlendirmesi neticesinde katılanın Garanti Bankası İstanbul Eyüp Şubesi'ne 3.000,00 TL para yatırdığı, yatırılan paranın sanığın kredi kartı borcuna karşılık hesaptan çekildiği, katılana yapılan tebligata rağmen yasal süre içinde dönüş yapmadığından uzlaşmanın sağlanamadığı, Mahkemece eyleminin suç tarihine göre lehe kabulle basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.Ancak;

Sanık hakkında hapis ve adli para cezalarına hükmedildikten sonra, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca kazanılmış hakkı bulunduğu belirlenerek infaz olunacak cezanın tespit edilmesi gerekirken, dosyada uygulanma yeri bulunmayan 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince belirleme yapılması hukuka aykırı bulunmuş olup bu husus Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.04.2019 tarihli ve 2018/356 Esas, 2019/161 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının beşinci paragrafındaki "5271 sayılı CMK.nın 307/4 maddesi gereğince" ibaresinin çıkartılarak yerine, "1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2024 tarihinde karar verildi.