Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2021/1248 E., 2022/92 K.

SUÇ: Vergi Usul Kanununa aykırılık

HÜKÜM: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2021 tarihli ve 2020/421 Esas, 2021/158 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin a 2 fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 53 üncü ve 51 inci maddesi uyarınca, 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş ve verilen ceza ertelenmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 12.01.2022 tarihli ve 2021/1248 Esas, 2022/92 Karar sayılı kararı ile duruşma açmaksızın sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin (a) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, atılı suçun oluştuğuna, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

1. 2014, 2015 ve 2016 takvim yıllarına ait defter ve belgelerin vergi incelemesi için istenmesine ve istem yazısının 16.04.2019 tarihinde aynı adreste annesine tebliğ edilmesine rağmen yasal süre içinde defter ve belgelerini ibraz etmeyen sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Sanık savunmasında, şirketi devraldıktan sonra kendisine herhangi bir belge teslim edilmediğini, bu hususta şikayetçi de olduğunu, tebligattan da haberdar olmadığını beyan ederek atılı suçlamayı kabul etmediği, istem ve tebliğ belgeleri ile vergi suçu ve mütalanın dosya arasında bulunduğu anlaşılmıştır.

3. İlk Derece Mahkemesince, tebligata rağmen defter ve belgeleri belirlenen sürede teslim etmeyen sanığın atılı suçu işlediği kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

4. Bölge Adliye Mahkemesince, sanığa yapılan tebligat işleminin usulsüz olması nedeniyle suçun unsurlarının oluşmadığından sanık hakkında yüklenen suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Suç tarihinin 02.05.2019 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.11.1999 tarihli 1999/11 273 Esas ve 1999/288 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, defter ve belgelerin çalındığı, kaybolduğu, bulunamadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde, 213 sayılı Kanun'un 139 uncu maddesinde yazılı hususlarla usulüne uygun tebligatın aranmayacağı dikkate alındığında; somut olayda, her ne kadar tebligat işlemi usulsüz olsa da sanığın defter ve belgelerin kendisinde olmadığını, şirketin devri sırasında kendisine teslim edilmediğini beyan etmesi ve teslim edilmeyen belgelerle ilgili olarak suç tarihinden çok sonra şikayetinin bulunması karşısında suçun sübut bulduğu anlaşıldığından, atılı suçtan sanığın mahkûmiyeti yerine beraatına hükmolunması,

2. İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile ilgili istinaf incelemesini yapan Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılmadan dosya üzerinden yapılan incelemede, ilk derece mahkemesinin olaya ilişkin kabulünde delillerin yeniden takdiri suretiyle yeni bir hüküm kurularak 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği beraat kararı verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamına girmediği ve bu hususlarla ilgili değerlendirmenin aynı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendine göre duruşma açılmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden, dosya üzerinden yapılan inceleme ile beraat kararı verilmesi,

3. Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 maddesinin 3, 4, 5 ve 6 ncı fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle temyize konu karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 12.01.2022 tarihli ve 2021/1248 Esas, 2022/92 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2024 tarihinde karar verildi.