Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2019/730 E., 2020/124 K.

SUÇ: Dolandırıcılık

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2015 tarihli ve 2014/48 Esas ve 2015/56 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52, 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin, 24.10.2019 tarihli ve 2019/7832 Esas, 2019/10541 Karar sayılı ilâmıyla;

"Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2020 tarihli ve 2019/730 Esas ve 2020/124 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52, 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyizi; müvekkilinin suçu işlemediği, Kaan isimli kişiden alacağını almak için aracı devraldığını, müvekkilinin suçu işlediğine dair delil olmadığı, bu sebeplerle kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın İnternet sitesi üzerinden satısa sunduğu otomobili almak istediğini beyan eden sanığın katılanla suç tarihinde yüz yüze görüştüğü, sanığın yanında dayı olarak hitap ettiği birisinin daha olduğu, araç bedeli üzerinde anlaştıktan sonra sanıkla beraber notere giden katılanın araç bedelinin EFT edileceği, bankada işlemlerin uzun sürdüğünün belirtilmesi üzerine bedeli almadan aracı devrettiği, ancak satış işleminden sonra katılanın parasın alamadığı, bu suretle sanığın ve yanında bulunan dava dışı kişilerin araç bedelini ödeme niyeti olmaksızın katılanın araç devri hususunda iradesini sakatlayarak menfaat temin ettiği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmasında; aracı katılandan Kaan isimli kişiden olan alacağını tahsil etmek amacıyla devraldığını, Kaan isimli kişinin aracı ertesi gün satarak 8.000,00 TL parasını verdiğini , katılanı dolandırmadığını belirterek suçlamayı kabul etmemiştir.

3. Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak katılanın uzlaşmak istememesi üzerine uzlaşma sağlanamamış, mahkemece sanığın suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kabul edilen savunmasına itibar edilmeyerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2020 tarihli ve 2019/730 Esas ve 2020/124 Karar sayılı kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2024 tarihinde karar verildi.