Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2019/416 E., 2020/181 K.

SUÇ: Dolandırıcılık

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 07.06.2013 tarihli ve 2013/34115 Esas sayılı iddianamesiyle, sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle İstanbul Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 48. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2013 tarihli ve 2013/291 Esas, 2013/808 Karar sayılı kararı ile suçun işlendiği yer itibarıyla yetkisizlik kararı verilerek dosyanın Mustafakemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. Mustafakemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2014 tarihli ve 2013/508 Esas, 2014/64 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

4. Mustafakemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2014 tarihli ve 2013/508 Esas, 2014/64 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 09.09.2019 tarihli ve 2017/11879 Esas, 2019/7941 Karar sayılı kararı ile "Sanığın, icra satışı yolu ile ucuz araç alabileceği vaadinde bulunarak katılandan 14.500 TL para aldığı, ancak sanığın herhangi bir araç almadığı gibi, katılanın kendisini aradığında her seferinde polislerle işi olduğunu söyleyerek geçiştirdiği, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; her ne kadar sanık savunmalarında icradan bir araç satın alabilmek için katılandan borç para istediğini, katılanın da toplamda 14.500 TL para gönderdiğini belirtmişse de; katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanlarında sanığın icra kanalıyla yapılan satışla icradan ucuz araç temin edebileceği izlenimini uyandırarak, para aldığını ifade etmesi, dinlenen tanıkların katılanın bu beyanlarını doğrulayan anlatımlarda bulunmaları karşısında; sanığın en baştan itibaren dolandırıcılık kastı ile hareket ederek, katılanı ucuz araç satın alabileceğine inandırarak, araç satış bedeline istinaden haksız olarak menfaat elde etme eyleminin; hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamında kalan dolandırıcılık suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde beraat hükmünün tesisi, Kabule göre de; Hükmün konusunun 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi gereğince iddianamede anlatılan fiil ile bağlı olup, hukuki nitelendirme ile bağlı olunmamasına göre, CMK'nın 226/1 maddesi gereğince, sanığa değişen hukuki nitelik nedeniyle ek savunma hakkı verilerek, 5237 sayılı TCK'nın 155/1 maddesi gereğince mahkûmiyet hükmü kurulabileceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde dolandırıcılık suçundan beraat, güveni kötüye kullanma suçundan suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmesi," nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozma sonrası Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2020 tarihli ve 2019/416 Esas, 2020/181 Karar sayılı incelemeye konu kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 51 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca teşdiden 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve erteleme hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 19.11.2020 tarihli ve 15 2020/82862 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; suçsuz olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, icra satışı yolu ile ucuz araç alabileceği vaadinde bulunarak katılandan 14.500 TL para aldığı, ancak sanığın herhangi bir araç almadığı gibi, katılanın kendisini aradığında her seferinde polislerle işi olduğunu söyleyerek geçiştirdiği, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanlarında sanığın icra kanalıyla yapılan satışla icradan ucuz araç temin edebileceği izlenimini uyandırarak, para aldığını ifade etmesi, dinlenen tanıkların katılanın bu beyanlarını doğrulayan anlatımlarda bulunmaları karşısında; sanığın en baştan itibaren dolandırıcılık kastı ile hareket ederek, katılanı ucuz araç satın alabileceğine inandırarak, araç satış bedeline istinaden haksız olarak menfaat elde etmek suretiyle üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği sabit görüldüğünden sanığın dolandırıcılık suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Bozma sonrası sanığa yüklenen dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı yönünde 18.11.2019 tarihli rapor düzenlendiği anlaşılmıştır.

4. Katılanın beyanları, sanık savunması, tanık ifadeleri, ilgili kollukça tutulan tutanaklar, sanığa ait nüfus ve adli sicil kayıtları, uzlaştırma raporu ve diğer deliller dosya arasındadır.

5. Mahkemece tüm dosya kapsamından sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrası ve Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 34 üncü maddeleri gereğince "şüpheli, mağdur veya suçtan zarar görenden birine ilk uzlaşma teklifinde bulunulduğu" 16.10.2019 tarihinden ile "uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporun uzlaştırma bürosuna verildiği" 18.11.2019 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

2. Dosya kapsamına göre elde edilen deliller doğrultusunda, Mahkemenin sanığın iddianame konusu eylemi gerçekleştirdiği hususundaki sübuta yönelik kabul gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanın tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerler uyumla olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde belirtilen nedenlerle Mustafakemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2020 tarihli ve 2019/416 Esas, 2020/181 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2024 tarihinde karar verildi.