Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2021/123 E., 2021/668 K.

SUÇ: Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli ve 2015/147 Esas, 2015/347 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.09.2015 tarihli ve 2015/147 Esas, 2015/347 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 26.01.2021 tarihli ve 2019/11184 Esas, 2021/672 Karar sayılı kararı ile;

1. Hüküm tarihinde, davanın görüldüğü yer mahkemesinin yargı çevresi dışında Niğde E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığın, duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün tefhim olunduğu oturumda hazır bulundurulması veya SEGBİS yolu ile duruşmaya katılması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden, yokluğunda yargılamaya devam edilip karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2. Belgede sahtecilik suçlarında aldatma niteliği bulunup bulunmadığının takdirinin hakime ait olduğu ve 5271 sayılı CMK'nin 217/1. maddesi dikkate alınıp, suça konu nüfus cüzdanı aslının duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulması ve aldatıcı nitelikte olup olmadığının gerekçeli kararda tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Kabule göre de;

a) 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığının dikkate alınması gerekmekte olup, dosya kapsamına göre sanığın, benzer olaylarla karşılaştırıldığında fiili, eylem ile ceza arasındaki dengeyi bozacak şekilde alt sınırdan uzaklaşarak yazılı şekilde teşdit uygulanmasını gerektirmediği halde hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmayacak biçimde sanık hakkında fazla ceza tayini,

b) Sanık hakkında TCK' nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken adli sicil kaydındaki hangi ilamın tekerrüre esas alındığı gösterilmemesi,

c) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine, Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2021/123 Esas, 2021/668 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58, 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık hükmü temyiz ettiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 05.12.2014 günü saat 22:00 sıralarında Tarsus İlçe Emniyet Müdürlüğü'nde görevli polis memurlarınca çeşitli suçlardan hakkında yakalama kararı bulunan sanık ...'ün yakalandığı ve üzerinde şikâyetçi ... isimli şahsın kimlik bilgilerinin yazılı olduğu nüfus cüzdanı çıktığı, sanığın bu şekilde atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia olunmuştur.

2. Sanık aşamalarda alınan savunmalarında atılı suçu kabul etmiştir.

3. Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Şube Müdürlüğü'nün 16.12.2014 tarihli uzmanlık raporunda, tetkik konusu nüfus cüzdanının sahteliği, ilk bakışta ve kolaylıkla dikkati çekmeyecek nitelikte olması nedeniyle belgenin aldatıcılık niteliğini haiz olduğu belirlenmiştir.

4. Bozma sonrası adli emanetin 2014/1646 sayılı emanet üzerinde Mahkemece yapılan gözlem ve incelemede; nüfus cüzdanının kısmen yıpranmış olduğu, kenarlarının yapışkanlarının kısmen çıktığı, fotoğrafın sonradan eklendiğinin açıkça belli olmadığı ancak nüfus cüzdanının ön tarafında fotoğraf üzerinde soğuk damganın olduğu, nüfus cüzdanının yine arka tarafında soğuk damganın olduğu, esas unsurları taşıdığı, ilk bakışta nüfus cüzdanının sahte olduğunun anlaşılmadığı, aldatıcı nitelikte olduğu değerlendirilmiştir.

5.Yapılan yargılama sonunda sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

6.Adli emanetin 2014/1646 sırasında kayıtlı olan suça konu belgenin dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2021/123 Esas, 2021/668 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.04.2024 tarihinde karar verildi.