Karar Detayı

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2016/517 E., 2020/426 K.

SUÇ: Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2013 tarihli ve 2012/911 Esas, 2013/437 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Anılan karar sanık ve Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/4180 Esas,2016/5151 Karar sayılı kararı ile "Sanık hakkında kurulan hükmün gerekçesinde temel cezanın alt sınırdan belirlendiği ifade edilmesine rağmen, kısa kararda hiçbir gerekçe gösterilmeksizin alt sınırdan uzaklaşılarak hapis cezasına hükmedilmek suretiyle çelişkiye yol açılması, sanığın adli sicil kaydında yer almayan ilamın tekerrüre esas alınması ve hak yoksunluklarının uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararının değerlendirilmemesi" nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2020 tarihli ve 2016/517 Esas, 2020/426 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; cezanın alt sınırdan verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde, hakkında başka bir suç nedeniyle soruşturma yürütülen sanığın, kolluk görevlilerince yakalandığı ve sanığın bulunduğu araç içerisinde yapılan aramada 1 adet üzerinde sanığın fotoğrafı bulunan fakat "..." adına düzenlenen sürücü belgesi bulunması üzerine, sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Sanık aşamalarda eylemini kabul etmiştir.

3... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 31.08.2012 tarihli bilirkişi raporunda, suça konu sürücü belgesinin tamamen sahte olarak düzenlendiği, aldatıcılık niteliğini haiz olduğu belirtilmiştir.

4. Mahkemece sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamı ile sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sübut bulduğu kabul edilerek hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamda birden fazla mahkûmiyet hükmü olmasına rağmen hangisinin tekerrüre esas teşkil ettiği belirtilmemiş ise de; ayrıntısı Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.06.2013 tarihli ve 2013/134 Esas, 2013/320 Karar sayılı kararında açıkladığı üzere hükümlülüklerinden en ağır olanının tekerrüre esas alınması, en ağır olanın uzlaşma kapsamına alınan suç olduğu anlaşılması halinde, bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp sonucuna göre söz konusu ilam veya diğer adli sicil kayıtlarının esas alınarak tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulamasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.10.2020 tarihli ve 2016/517 Esas, 2020/426 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.03.2024 tarihinde karar verildi.