Karar Detayı

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2018/105 E., 2019/150 K.

SUÇ: Dolandırıcılık

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER: Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/132 Esas, 2016/427 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/132 Esas, 2016/427 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizleri üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 18.12.2017 tarihli ve 2017/37555 Esas, 2017/27760 Karar sayılı kararı ile "...hükümlerden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ile değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu..." nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326 nci maddesinin (son) fıkrası gereği kazanılmış hakları saklı tutularak bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2018 tarihli ve 2018/26 Esas, 2018/45 Karar sayılı kararı ile mahkemenin görevsizliğine ve dosyanın görevli ve yetkili İstanbul Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2019 tarihli ve 2018/105 Esas, 2019/150 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis ve 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'ın temyiz isteği; delillerin toplanarak, yanlışlıkların giderilmesine ilişkindir.

2.Sanık ...'in temyiz isteği; delillerin toplanarak, yanlışlıkların giderilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanı, olay tarihinde telefonda kendisini polis olarak tanıtan meçhul şahsın arayarak, hesabından terör örgütü hesabına para aktarıldığını, bu nedenle hesabındaki parayı çekmesi gerektiğini söylediği, buna inanan katılanın hesabındaki parayı çektiği ve beyan edilen sanık ... adına olan PTT ve Denizbank'a 9.920,00 TL ve 18.000,00 TL şeklinde para yatırdığı ve paranın sanıklar tarafından çekildiği iddiasıyla sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan işbu kamu davası açılmıştır.

2. Sanıklar savunmalarında üzerlerine atılı suçu kabul etmemişlerdir.

3. Katılan ..., iddianame anlatımını destekler şekilde beyanda bulunduğu, zararının halen karşılanmadığından şikayetçi olduğu şeklinde anlatımda bulunduğu tespit edilmiştir.

4. Bozma sonrası dosya uzlaştırma bürosuna gönderilmiş ve katılan ve sanıkların kendisine usulüne uygun olarak tebliğ edilen uzlaşma teklifine karşı dönüş olmamaması nedeniyle uzlaşma teklifi reddedilmiş sayılarak uzlaştırma girişiminin sonuçsuz kalması sebebiyle dosyanın iade edildiği anlaşılmıştır.

5. Mahkemece tüm dosya kapsamından sanıkların atılı suçu işledikleri kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanıkların üzerlerine atılı "dolandırıcılık" suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri uyarınca uzlaşma kapsamında olması nedeniyle mahkemece dosyanın uzlaştırmacıya tevdi edildiği, ilk uzlaştırma teklifinin yapıldığı tarih ile uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin raporunun uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar Ceza Muhakemesi Uzlaştırma Yönetmeliğinin 34 üncü maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. ancak;

Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 18.12.2017 tarihli ve 2017/37555 Esas, 2017/27760 Karar sayılı bozma ilamı öncesinde Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/132 Esas, 2016/427 Karar sayılı kararında sanıklar hakkında hükmolunan 5237 sayılı 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 2 ay hapis ve 2.000 TL adli para cezasının yalnızca sanıklar tarafından temyiz edilmesi nedeniyle ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeyerek, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasına aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuş ve Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2019 tarihli ve 2018/105 Esas, 2019/150 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının ilgili kısmına “5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkı gözetilerek sonuç ceza miktarı itibarıyla 1 yıl 2 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına,” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.