Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Kamu kurum ve kuruluşlarının ve bilişim sistemlerinin, banka veya diğer kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜMLER: Beraat, mahkûmiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Adana 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2015 Tarihli ve 2014/89 Esas, 2015/653 Karar Sayılı Kararı ile Nitelikli Dolandırıcılık Suçundan;

1. Sanıklar ... ve ... hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat,

2. Sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (f) bentleri, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi, sanıklar ... ve ...'in cezalandırılması gerektiğine, eksik inceleme ile delillerin takdirinde hataya düşülerek usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, resen nazara alınacak sebeplerle kararın bozulması gerektiğine,

2. Sanık ...'ın temyiz istemi, karara itiraz ettiğine, dosyanın temyizen incelenmesine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un 12 inci maddesine göre nitelikli dolandırıcılık suçunun Ağır Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunduğundan davaya bakan Asliye Ceza Mahkemesince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında mahkumiyet sanıklar ... ve ... hakkında beraat kararı verilmiş ise de;

Sanık ...'ın katılanın aracını 11.03.2013 tarihinde noterde satış sözleşmesi sonrası fiilen aldıktan sonra parasını banka hesabına göndereceğini söyleyip vermeden kaybolduğu ve aracı bir gün sonra 12.03.2013 tarihinde sanık ...'a devrettiği, sanık ...'nın aynı gün sanık ...'a aracı satış vekaleti verdiği ve sanık ...'nin de sanık ... vekili olarak aracı 13.03.2013 tarihinde galericilik yapan sanık ...'e sattığı, sanık ...'ın da aracı aynı gün İnternet üzerinden satışa çıkardığı olayda, Noterlik bir kamu hizmeti olmasına rağmen, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen kamu kurumu niteliğinde olmadığı, sanık ...'ın katılana araba bedelini bankaya yatıracağını söylemesinin de bankayı araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık kapsamında değerlendirilemeyeceğinden somut olayda eylemin 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu, belirlenmiştir.

Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 12.11.2015 tarihli mahkumiyet tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/11/2015 tarihli ve 2014/89 Esas, 2015/653 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık ...'ın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.