Yargıtay 11. CD 2021/30904 E. 2024/1939 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/404 E., 2015/98 K.

SUÇ: Dolandırıcılık

HÜKÜM: Beraat

TEMYİZ EDENLER: Müşteki

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun, (5271 sayılı Kanun) kanun yollarına başvurma başlıklı, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasındaki “hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır” hükmü karşısında; katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olan şikâyetçinin talimatla alınan ... 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2025 tarihli ve 2015/6 Talimat nolu kararında verdiği beyanında katılma talebinde bulunduğu, ancak Mahkemece bu hususta bir karar verilmediği anlaşılmakla; şikâyetçinin 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca katılan, olarak davaya kabule karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Safranbolu 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2015/404 Esas, 2015/98 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişisel verileri, hukuka aykırı olarak ele geçirmek veya yaymak, dolandırıcılık suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 01.03.2021 tarihli ve 15 2016/93889 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; sanığın mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesinin hukuka uygun olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ...'in ... Devlet Hastanesinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, katılan ile 2011 yılı Haziran aylarında internet üzerinden tanıştığı, kendisini ... olarak tanıtan sanığın ......Hastanesin'de ortopedi doktoru olduğunu, uzmanlığı kazandığını, doktor olduğunu inandırmak için şikâyetçi ...'e ait T.C. kimlik numarasını, hastane sistemine giriş parolasını ve bu bilgilerin teyidi için hastane internet linkini verdiği, katılanın bu bilgilerle yapmış olduğu araştırmada sanığın 01/01/1981 doğumlu ... Tıp Fakültesi mezunu ... olduğunu gördüğü, katılanın bu bilgilere itibar ederek sanığa karşı güven duymasına sebep olduğu hileli hareketlerle sanığın katılanı aldattığı, sonrasında katılana ait aracı kullanmak amacıyla alıp tek taraflı kaza yaptığı, kaza neticesinde araçta 38.125,65 TL katılanın zararı oluştuğu, sanığın aracı kullanmak suretiyle kendisine yarar sağlayarak dolandırıcılık suçunu gerçekleştirdiğinin iddia olunduğu olayda; sanık ...'in kendisini kamu görevlisi olarak tanıtması ve hastane sistemine giriş parolasını, hastane internet linkini vermesi karşısında eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin (l) ve (d) bentlerinde düzenlenen nitelikli halini oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2024 tarihinde karar verildi.