Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/401 E., 2016/56 K.

SUÇ: Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarihli ve 2015/401 Esas, 2016/56 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi, 52, ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi; dolandırıcılık kastının olmadığına, bu sebeple beraat etmesi gerektiğine, sanığın ek temyizi ise; suça konu eylemi ürünleri kargo yapması için anlaştığı ... Kargo firmasının sahibi ......'ın işlediğine, kendisinin haberdar olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın suç tarihinde sahibinden.com adlı internet sitesinde satılık cep telefonu ilânı verdiği, katılanın bu ilânı görerek yüz yüze gelmeksizin sanıkla iletişim kurduğu, sanığın sözde telefonu kargo ile yollayacağı vaadiyle katılandan 350,00 TL haksız menfaat temin ettiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın telefon numarasının değişmesi nedeniyle katılana ulaşamadığını savunduğu anlaşılmıştır.

3. Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.06.2013 tarihli ve 2013/15 239 Esas, 2013/289 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, sanığın internet sitesine ilân vererek bu sistem üzerinden katılandan menfaat temin etmesine göre, bilişim sistemi olan internetin araç olarak kullanıldığının anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendindeki "bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek "basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık" suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. UYAP üzerinden yapılan araştırmada, sanığın inceleme konusu dosyada olduğu gibi benzer türden dosyalarda soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki savunmalarının aksine sonradan verdiği dilekçelerle eylemi ... kargo firmasının yetkilisi ......'ın gerçekleştirdiğini, kendisinin ürünleri kargolatmak için onun firmasına teslim ettiğini ve ürünlerin müşterilere gönderilmediğinden haberdar olmadığını öne sürdüğü, bir çok dosyada gereken araştırmanın yapıldığı, bu dosyalarda toplanan delillere göre tanığın suçu ikrara yönelik beyanda bulunmasına rağmen değiştirilen savunmanın yıllar sonra ortaya çıkması, ...'nın kargo firmasının dolandırıcılık amacıyla kurulduğunu ifade etmesi, sanıkla aynı ceza infaz kurumunda bulunmuş olması, tanığın da benzer türden çok sayıda eyleminin bulunması nedenleriyle sanığın sunduğu ek savunma sübuta etkili görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile eleştirilen husus dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle eleştirilen husus dışında hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2024 tarihinde karar verildi.