Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2016/95 E., 2016/131 K.

SUÇ: Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2016/95 Esas, 2016/131 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve erteleme hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın temyizen incelenmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, arkadaşı Süleyman'ın kimlik bilgileri ile sahte olarak düzenlenen ancak aslı ele geçirilemeyen sürücü belgesini kullanarak şikâyetçi Yusuf'a ait işyerinden dosyada asılları bulunmayan oto kiralama sözleşmesi ve altındaki unsurları eksik senedi imzalamak suretiyle araç kiraladığı, bu şekilde üzerine atılı zincirleme olarak resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia ve kabul edilmiştir.

2. Sanık savunmasında üzerine atılı suçu ikrar ederek suça konu sürücü belgesinin olaydan sonra ne olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

3. Yapılan yargılama neticesinde ... sanığın sahte ehliyeti kullanarak sahte sözleşme düzenlediği, resmi belge niteliğindeki ehliyetin özel belge tanziminde kullanıldığı, bu suretle sanığın zincirleme olarak resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği ... kabulü ile inceleme konusu mahkumiyet hükmü kurularak 2 yıl 1 ay olarak belirlenen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun (Y.C.G.K.) 14.10.2008 tarihli ve 49/219 sayılı kararında da açıklandığı üzere, ceza yargılamasının amacı, somut gerçeğin ortaya çıkarılması olup bunun için başvurulan kanıtlama araçlarından biri de belgelerdir. Yargılama makamları suç isnadı nedeniyle oluşan uyuşmazlığı çözümlerken ele geçirilen ya da iddia ve savunma doğrultusunda sunulan belgelerin güvenilirliğini de denetlemek durumundadırlar. Güvenilirliğin denetlenebilmesi için, belgenin aslının veya bunun olanaklı olmaması halinde de aslına uygunluğu yetkili makam veya kişilerce onanmış örnek ya da kopyalarının dosyaya konulması gerekir.

Yine Y.C.G.K.'nin 14.10.2003 tarihli ve 232/250 sayılı, 09.10.2012 tarihli ve 2011/8 335 Esas, 2012/1804 Karar sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılması gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin aldatıcılık niteliğinin varlığını göstermeyeceği ve belgede sahtecilik suçlarında aldatıcılık niteliği bulunup bulunmadığının tayin ve takdiri hâkime ait olup yasal unsurlarının tam olup olmadığı ve aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığı hususunda gözlem yapılması gerektiği, suça konu belge asıllarının getirtilerek özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulması, aldatıcılık nitelikleri bulunup bulunmadığının belirlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinde zorunluluk bulunmaktadır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 14.12.1992 tarihli ve 1/5 sayılı kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.03.1998 tarihli ve 51/106 sayılı kararında açıklandığı üzere, kambiyo senetlerinde yapılan sahteciliğin resmi belgede yapılmış sayılabilmesi için de, ilgili kambiyo senedinin Türk Ticaret Kanunu'nda öngörülen bütün unsurları taşıması gerekir. Aksi takdirde yasal unsurları taşımayan bir kambiyo senedinde sahtecilik yapılması halinde fiil, özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde, suça konu sürücü belgesi, 26.10.2015 tarihli oto kira sözleşmesi ve alt kısmında bulunan bono asıllarının dosyada bulunmadığının ve asılları bulunmayan belgelerin aldatıcılık nitelikleri yönünden gözlem yapılamadığının, dosyada bulunan karbon kopya niteliğindeki oto kira sözleşmesinin alt kısmında bulunan senet örneğinde sadece imza bulunduğunun, diğer unsurlarının eksik olduğunun anlaşılması karşısında; öncelikle suça konu kiralama sözleşmesi ve bono asıllarının temini, söz konusu belgelerden bononun resmi belge niteliğinde olmadığının tespiti halinde sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 207 nci maddesi uyarınca özel belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilmeden resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2. Kabule göre de;

a. Suça konu belgelerin farklı tarihte düzenlendiklerine ilişkin delil bulunmaması halinde sanık hakkında suça konu belge sayısına göre 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi uyarınca temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayini yerine, tayin edilen cezada aynı sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca arttırım yapılması,

b. 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin, "İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkum edilen kişinin cezası ertelenebilir." hükmü uyarınca sanık hakkında tayin olunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının ertelenemeyeceğinin gözetilmemesi,

nedenleriyle, sanık hakkında verilen hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2016/95 Esas, 2016/131 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.02.2024 tarihinde karar verildi.