Yargıtay 11. CD 2024/6045 E. 2024/15946 K.

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2008/340 E., 2010/407 K.

SUÇ: Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.07.2010 tarihli ve 2008/340 Esas, 2010/407 Karar sayılı kararının sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin yüzüne karşı verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz etmiş olması sebebiyle Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 17.12.2013 tarihli ve 2013/8330 Esas, 2013/19316 Karar sayılı kararı ile temyiz isteminin reddine karar verilmesine mütaekip sanık müdafinin bu kez 23.07.2024 tarihinde özetle sanık asile de tebligat çıkarılması gerektiğinden bahisle eski hale getirme ve temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmış ise de;

Daha önce Yargıtay 11. Ceza Dairesi tarafından incelenerek temyiz isteminin reddine karar verilmesine, hakkındaki mahkumiyet hükmü kesinleştirilip infaza verilen sanığın 15.12.2014 tarihinde şartla tahliye edilmesine, hükmün infazı sırasında mahkûmiyet kararını öğrenmesi ve yaklaşık 10 yıl sonra 23.07.2024 tarihli dilekçeyle müdafinin gerekçeli kararın sanık asile tebliğ edilmediğinden bahisle temyiz talebinde bulunmasının açıkça hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmasına göre; sanığın yokluğunda, müdafinin yüzüne karşı verilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2024 tarihinde karar verildi.