Yargıtay 11. CD 2021/4703 E. 2024/15803 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/248 E., 2015/617 K.

SUÇ: Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER: Beraat

TEMYİZ EDENLER: Katılan ve şikâyetçi vekilleri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma, Ret

Şikayetçi ... vekilinin temyizi yönünden; adı geçen şikâyetçinin sanıklara yüklenen suçtan doğrudan zarar görmediği ve kamu davasına katılma hakkının bulunmadığı,

Katılan kurum vekilinin temyizi yönünden; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,

Yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Şikâyetçi vekilinin temyiz isteği yönünden

Şikâyetçi ...'in sanıklara yüklenen "sahte fatura kullanma" suçundan zarar gören sıfatının olmadığı, 5271 sayılı Kanun'un 237/1. maddesi uyarınca açılan kamu davasına katılma ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceği anlaşılmakla; şikâyetçi adına vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan kurum vekilinin temyiz isteği yönünden

Katılan kurumun, gerekçeli karar başlığında "suçtan zarar gören" olarak yanlış gösterilen sıfatının, Mahkemece, "katılan" olarak düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar hakkında dava şartı olan mütalaa alınmadan "sahte fatura kullanma" suçundan açılan kamu davasında, yargılamaya devamla beraat kararı verildiği anlaşılmış ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu nazara alınarak yapılan incelemede;

Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Kanun'un 359/b maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı TCK'nın 66/1 e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, zamanaşımı süresini kesen son işlemin 10.06.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2024 tarihinde karar verildi.