Yargıtay 11. CD 2022/4329 E. 2024/15554 K.

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2021/14 E. 2021/70 K.

SUÇ: Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER: Mağdurlar ve suçtan zarar gören vekilleri, sanıklar müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, katılan sıfatını almayan mağdurlar ve suçtan zarar görenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunmadığı, sanıklar müdafiinin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A) Mağdurlar Ve Suçtan Zarar Gören Vekillerinin Temyizlerinin İncelenmesinde

Mağdurlar ve vekillerinin katıldıkları duruşmada davaya katılma talebinde bulunmadıkları, suçtan zarar gören kurum vekilinin de usulüne uygun olarak yapılan tebligata rağmen duruşmaya katılmadığı gibi davaya katılma talebinde de bulunmadığı anlaşılmakla, katılan sıfatını almayan mağdurlar ve suçtan zarar gören adlarına vekillerinin hükümleri temyize hakları bulunmadığından, temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B) Sanıklar Müdafiinin Temyizinin İncelenmesinde

5271 sayılı CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübut bulduğuna yönelik vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, Tebliğnamedeki sübuta yönelik bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanıklar müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanıklar müdafii sunduğu 09.04.2021 havale tarihli temyize ek beyan dilekçesinde kurum zararının tamamen karşılandığını beyan etmiş olup dilekçesine ekli olarak sunduğu İskenderun Kaymakamlığı İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünün 31.03.2021 tarihli yazı örneği ile bu yazıya ilgi tutulan 15.04.2016 tarihli yazı örneğinden de borcun kapandığı bildirildiğinin anlaşılması karşısında, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.10.2022 tarihli ve 2022/15 17 Esas, 2022/665 Karar sayılı kararında "...

5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin ikinci fıkrasına göre failin etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanabilmesi için de iade veya tazminin kovuşturma evresi başladıktan sonra en geç hüküm verilmeden önce gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Bu hükmün de kararın kesinleşmesinden önceki son hüküm olduğu kabul edilmelidir. Nitekim yapılan kanun yolu incelemesi sonucunda verilen bozma kararı hükmü bütün sonuçları ile ortadan kaldırmaktadır. Hüküm kesinleşmediği için de kovuşturma aşaması devam etmektedir. Bu nedenle de bozma sonrası yapılan yargılama sırasında ancak yeni hüküm verilmeden önce gerçekleşen iade veya tazmin hâlinde de bizzat pişmanlık gösteren failin etkin pişmanlık hükümlerinden yararlandırılması gerekmektedir. Kaldı ki gerek madde metninde gerekse madde gerekçesinde failin ilk hükümden önce etkin pişmanlık göstermesi gerektiğine ilişkin bir ifade bulunmamaktadır. Aksi bir yorum failin aleyhine sonuç doğuracaktır.

..." şeklindeki gerekçelerle açıklandığı üzere, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşulları bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerektiğinden, suça konu zararın tamamen karşılanıp karşılanmadığı ilgili kurumdan sorulup sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması, Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde karar verildi.