Yargıtay 11. CD 2024/2844 E. 2024/14943 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/316 E., 2023/300 K.

Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2023 tarihli ve 2022/316 Esas, 2023/300 Karar sayılı uyarlama kararına yönelik, Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11.03.2024 tarihli ve 2023/26953 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.04.2024 tarihli ve KYB 2024/32002 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.04.2024 tarihli ve KYB 2024/32002 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“213 sayılı Vergi Usul Kanununa muhalefet etmek suçundan sanık ...'in, anılan Kanun'un 359/b maddesi gereğince 2 defa 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun’un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/2014 tarihli ve 2013/331 esas, 2014/650 sayılı kararının, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 12/10/2021 tarihli ve 2017/1059 esas, 2021/8301 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, 15/04/2022 tarihinde yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanunu'nda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun gereğince uyarlama kararı verilmesi talebi üzerine, yeniden yapılan yargılama sonunda uyarlama yapılması talebinin kabulü ile sanığın 213 sayılı Kanunun 359/b ve 5237 sayılı Kanun'un 43 ve 43/1. maddeleri gereğince 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 5237 sayılı Kanun’un 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/04/2023 tarihli ve 2022/316 esas, 2023/300 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

1 15/04/2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4, 5 ve 6. maddeleri ile 213 sayılı Kanun'da birtakım değişiklikler yapıldığı,

Bu kapsamda 7394 sayılı Kanun'un 6/1. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un Geçici 34. maddesine eklenen "Hâklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir ... " şeklindeki düzenleme gözetildiğinde,

7394 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 15/04/2022 tarihinde infaz aşamasında olan dosyalar hakkında, infazı yapan Cumhuriyet Başsavcılıkları tarafından Mahkemesinden infaz durdurma kararı alınmasını takiben, Mahkemeler tarafından uyarlama yargılaması yapılarak, vergi dairelerince belirlenen ödenmesi gereken miktarın, 7394 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde hükümlüler tarafından Hazineye ödendiği takdirde etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanabilecekleri yönünde ihtarı müteakip, bir yıl içinde ödeme yapılıp yapılmaması durumuna göre infazın kaldığı yerden devamına karar verilmesi gerektiğinin düzenlendiği,

Sanığın, 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçuna ilişkin Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/10/2014 tarihli kararının temyiz incelemesinden geçerek 12/10/2021 tarihinde kesinleştiği ve sanık hakkındaki dosyanın infaz aşamasında olduğu dikkate alındığında,

Dosya kapsamına göre, anılan Mahkemece her ne kadar sanık hakkında etkin pişmanlık şartlarının oluşmadığı belirtilmiş ise de, sanığa etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanabilmesi hususu hatırlatılarak duruşma gününün tebliğ edilmesi gerekirken, sanığın bilinen son adresine çıkarılan tebligatın iade gelmesi üzerine sanığın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi olup olmadığının araştırılması, mernis adresinin tespiti halinde 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesine göre tebliğ yapılması, mernis adresinin olmadığının tespiti hâlinde ise bu duruma ilişkin kayıt dosya içerisine alındıktan sonra, kendisine daha önce kanunî usullere göre tebligat yapılmış olması şartı ile aynı adrese anılan Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılması gerektiği ve 7394 sayılı Kanun'un 6/1. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un Geçici 34. maddesi gereğince hükümlüye vergi dairelerince belirlenen miktarı ödemesi için 1 yıl süre verilmesi gerektiği gözetilmeden, 6 ay süre verilerek ve sanığa usulüne uygun ihtaratlı duruşma gününü içeren davetiye çıkarılmadan yokluğunda karar verilmesinde,

2 15/04/2022 tarihinde yürürlüğe giren Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi Ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine eklenen fıkrada yer alan, "(Ek fıkra:8/4/2022 7394/4 md.) Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır." şeklindeki düzenlemeler birlikte nazara alındığında, sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarına ve yıllar içerisinde işlenen suçlara ilişkin, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinde öngörülen tek bir zincirleme suç hükümlerinin uygulanmak suretiyle bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekide iki kez zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinde,

İsabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.10.2014 tarihli ve 2013/331 Esas, 2014/650 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesi uyarınca (2 kez) 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 12.10.2021 tarihli ve 2017/1059 Esas, 2021/8301 Karar sayılı kararı ile sanık hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

3. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” cümlesinin eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.

...

359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.”

Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.

4. Cumhuriyet Başsavcılığınca, yukarıda belirtilen değişiklik doğrultusunda bir karar verilmesinin talep edilmesi üzerine duruşmalı olarak uyarlama yargılamasının yapıldığı ve Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2023 tarihli ve 2022/316 Esas, 2023/300 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Kanun'un 359/b ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddeleri ile 7394 sayılı Kanun uyarınca; "...takdiren 3 YIL HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, sanığın aynı takvim yılı içerisinde değişik zamanlarda suçu işlediği anlaşılmakla verilen cezada TCK'nun 43. maddesi gereğince takdiren 1/4 oranında artırım yapılarak 3 YIL 9 AY HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, sanığın farklı takvim yılları içerisinde birden çok kez zincirleme şekilde atılı suçu işlediği sabit olduğundan TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca takdiren 1/4 oranında artırım yapılarak 4 YIL 8 AY 7 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA" denilmek suretiyle kurulan hükmün itiraz edilmeksizin 08.09.2023 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

5. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.06.2006 tarihli ve 2006/10 124 Esas, 2006/165 Karar sayılı kararında da belirtiği üzere, kesin hükümde değişiklik yargılaması (uyarlama yargılaması) sonucu verilen hükümler ile tayin olunan cezaların kazanılmış hak oluşturmayacağı, bu hükümler yönünden cezada aleyhe değiştirme ilkesinin uygulanamayacağı kabul edilmiştir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere eklenen; “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” şeklindeki hüküm uyarınca, ceza tayin edilirken zincirleme suç hükümlerinin bir kez uygulanabileceği, farklı takvim yıllarında sahte fatura düzenlenmesi ve fatura sayısının, temel cezanın ve zincirleme suç hükümlerinin alt ve üst sınırlarının belirlenmesinde dikkate alınabileceği gözetilmeden, hükümlü hakkında yapılan uyarlama yargılamasında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin iki kez tatbik edilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebindeki (2) numaralı düşünce yerinde görülmüş; bununla birlikte, uyarlama yargılamasına ilişkin duruşma günü ve ödeme yapması gerektiğine dair meşruhatlı tebligat hükümlüye tebliğ edilememiş ise de, kanun değişikliği doğrultusunda savunmasının alınması ve tebliğ işleminin yapılması için hükümlü hakkında yakalama emri çıkartıldığı, hükümlünün yakalanamaması üzerine, bir yıllık süre beklenerek karar verildiği, ayrıca UYAP üzerinden yapılan incelemede; "Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 2023/2 17337 sayılı ilamı ile Vergi Usul Kanununa Muhalefet suçundan 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile aranan ... isimli hükümlü hakkındaki yakalama emrinin infaz edilmesi istenilmiştir. Güncel adres bilgisi bulunmayan hükümlü ...'in herhangi bir adresi tespit edilememiş, yakalanması mümkün olmamıştır. Şahsın babası Halil ÖZÇELİK ile yapılan görüşmede, "Mehmet buradaki işlerini batırdı, kaçtı gitti, 7 8 yıl oldu, İsviçre ya da Fransa'ya gitti dediler, bizimle görüşmez" şeklinde beyanda bulunmuştur. Yapılan sorgulamada 03.07.2016 tarihinde yurt dışına çıkış kaydının bulunduğu, sonraki tarihlerde giriş kaydının bulunmadığı tespit edilmiştir." şeklindeki tutanağın da mevcut olduğunun anlaşılması karşısında; kanun yararına bozma isteminin (1) numaralı düşünce yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki (1) numaralı düşünce yerinde görülmediğinden KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN REDDİNE,

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemindeki (2) numaralı düşünce yönünden KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN KABULÜNE

3. Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2023 tarihli ve 2022/316 Esas, 2023/300 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde karar verildi.