Yargıtay 11. CD 2023/4617 E. 2024/14706 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2022/1768 E., 2023/1633 K.

SUÇ: Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Esastan Ret

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 03.12.2019 tarihli ve 2018/2881Esas, 2019/2422 Karar sayılı kararı ile; İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2018 tarihli ve 2018/260 Esas,2018/446 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek, 5271 sayılı Kanun’un 280/1 g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359/a 2 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi kararının sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.04.2022 tarihli ve 11 2020/21923 sayılı yazısı ile yasa değişikliği nedeniyle dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2022/1768 Esas, 2023/1633 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359/a 2 ve 5237 sayılı Kanun'un 62, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; suçsuz olduğuna, sorunun muhasebecilerden kaynaklandığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Defter, kayıt ve belgeleri saklama ve istenildiğinde ibraz yükümlülüğünün sanığa ait olduğu gözetilerek sübuta ilişkin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuş, bu husus Yargıtay tarafından düzeltilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2022/1768 Esas, 2023/1633 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, temel cezanın 18 ay hapis cezası olarak tayinine ilişkin paragraftan sonra gelmek üzere hüküm fıkrasına "7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359. maddesi uyarınca sanığın cezasından 1/2 oranında indirim yapılarak 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına" şeklinde yeni bir paragraf eklenmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 62 inci maddesinin uygulandığı paragraftan "...15 ay..." ibaresinin çıkartılıp yerine "...7 ay 15 gün..." ibaresinin yazılması suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2024 tarihinde karar verildi.