Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2023/884 Değişik İş

İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.05.2023 tarihli ve 2022/538 Esas, 2023/256 Karar sayılı uyarlama kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.12.2023 tarihli ve 2023/884 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 18.12.2023’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.03.2024 tarihli ve 2024/2511 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.04.2024 tarihli ve KYB 2024/31017 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.04.2024 tarihli ve KYB 2024/31017 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalafet suçundan sanık ...'ün, anılan Kanun'un 359/b maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/10/2015 tarihli ve 2013/147 esas, 2015/350 sayılı kararının Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 17/12/2020 tarihli ve 2020/2850 esas, 2020/7468 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmesini takiben, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 15/04/2022 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 4, 5 ve 6. maddeleri ile 213 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle uyarlama yapılması talebini müteakip, duruşma açılarak yapılan uyarlama yargılaması sonunda, İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/10/2015 tarihli hükmün iptaline, sanığın 7394 sayılı Kanun ile değişik 213 sayılı Kanun'un 359/b ve 5237 sayılı Kanun’un 43/1. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/05/2023 tarihli ve 2022/538 esas, 2023/256 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair mercii İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/12/2023 tarihli ve 2023/884 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında, İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/10/2015 tarihli kararı ile 213 sayılı Kanun'un 359/b maddesi uyarınca verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesini müteakip, anılan Kanun'un ilgili suç maddesine yönelik, 7394 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler uyarınca yapılan uyarlama talebi üzerine duruşma açılarak yapılan uyarlama yargılaması neticesinde, sanığın 2008 ve 2009 takvim yılları içerisinde işlediği sahte belge düzenleme suçunun yeni düzenleme ile "tek suç" kabul edildiğinden bahisle mahkumiyetine karar verilip, birden fazla takvim yılı ve vergileme dönemi içerisinde aynı suçu birden fazla kez işlediğinden bahisle cezasının 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi gereğince artırılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de;

15/04/2022 tarihinde yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine eklenen fıkrada yer alan, "(Ek fıkra:8/4/2022 7394/4 md.) Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır." şeklindeki düzenlemeye göre birden fazla takvim yıllarına ve yıllar içerisinde işlenen suçlara ilişkin, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinde öngörülen tek bir zincirleme suç hükmü uygulanmak suretiyle bir karar verilmesi gerektiği nazara alındığında,

Somut incelemeye konu dosyada, adı geçen sanığın 2008 ve 2009 takvim yılları içerisinde sahte belge düzenleme suçunu işlediğinden bahisle yapılan yargılama sonunda ayrı ayrı mahkumiyetine dair İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 13/10/2015 tarihli ve 2013/147 esas, 2015/350 sayılı kararının temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 17/12/2020 tarihli ve 2020/2850 esas, 2020/7468 karar sayılı ilamı ile 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna yönelik kurulan hükmün onandığı, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçuna yönelik kurulan hükmün ise bozulduğu, bozma sonrası yeniden yapılan yargılama sonunda ise İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/03/2022 tarihli ve 2021/40 esas, 2022/164 sayılı kararı "2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği ve kararın Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 21/12/2022 tarihli ve 2022/9592 esas, 2022/20779 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleştiği ve 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme eyleminin uyarlama yargılamasına konu edilemeyeceği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7394 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin son fıkrasından önce gelmek üzere; “Bu maddede düzenlenen suçların birden fazla takvim yılı veya vergilendirme dönemi içinde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında işlenmesi halinde, Türk Ceza Kanununun 43 üncü maddesi uygulanır.” cümlesinin eklendiği ve 7394 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi ile 213 sayılı Kanun'a eklenen geçici 34 üncü maddesinde; "Haklarında hüküm verilmiş olup da dosyası infaz aşamasında olanlar, 359 uncu maddede yazılı fiillerle verginin ziyaa uğratıldığının tespit edilmesine bağlı olarak tarh edilen verginin, gecikme faizi ve gecikme zammının tamamı ile kesilen cezaların yarısı ve buna isabet eden gecikme zammını, bu maddeyi ihdas eden Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl içinde Hazineye ödedikleri takdirde 359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla soruşturma evresi için yapılan etkin pişmanlık düzenlemesinden faydalanabilir.

...

359 uncu maddede bu maddeyi ihdas eden Kanunla yapılan düzenlemelerde yer alan zincirleme suça ilişkin koşulların belirlenmesi, duruşma açılmak suretiyle yapılır.”

Hükümlerinin yer aldığı anlaşılmıştır.

2. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; 7394 sayılı Kanun ile değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesi ve 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca uyarlama yargılaması yapılarak hükümlünün hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesinin gerektiği, bununla birlikte; İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli ve 2013/147 Esas, 2015/350 Karar sayılı kararı ile hükümlünün 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından ayrı ayrı 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 17.12.2020 tarihli ve 2020/2850 Esas, 2020/7468 Karar sayılı ilamı ile 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onanmasına, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün ise bozulmasına karar verildiği, bozma üzerine yapılan yargılamada, İstanbul 47. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/40 Esas, 2022/164 Karar sayılı kararı ile 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden zamanaşımının gerçekleştiği gerekçesiyle düşme hükmü kurulduğu ve bu hükmün de Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 21.12.2022 tarihli ve 2022/9592 Esas, 2022/20779 Karar sayılı ilamı ile onandığı, bu nedenle 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun uyarlama yargılamasına konu yapılamayacağı gözetilmeden, her iki takvim yılı yönünden de zincirleme suç hükümleri uygulanarak hükümlünün 4 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi karşısında; itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 37. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.12.2023 tarihli ve 2023/884 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2024 tarihinde karar verildi.