Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/202 E., 2015/36 K.

SUÇLAR: Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.03.2015 Tarihli ve 2014/202 Esas, 2015/36 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında

1. Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis, 72.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; savunmasını tekrar ettiğini, kendisinin de mağdur olduğunu, bu nedenle mahkûmiyet hükümlerinin bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkemece; sanık ... ile birlikte haklarında kamu davası açılan ve sanık ile fikir ve eylem birliği içinde hareket ettikleri ileri sürülen sanıklardan U.G.nin katılan şirket yetkilisini tanıyor olması ve sanık ...'a aracılık ederek buradan sahte çek ile dolandırıcılık eylemini gerçekleştirmesine katkıda bulunduğu iddiasıyla kamu davası açılmış ise de, sanık ...nin katılan şirket yetkilisi ile sanık ...'ı tanıştırması ve ticari faliyette bulunmasına aracılık etmesinin normal bir faaliyet olup elde edilen ürünler karşılığında sanık ...'ın sahte çek vereceği konusunda herhangi bir bilgisi olduğunu gösterir delile ulaşılamadığı, yine her ne kadar sanık ... tarafından çekin diğer sanık ...den elde edildiği iddia edilmiş ise de, sanık ...'ın savunması dışında çek üzerinde yapılan incelemede sanık ...ye ait herhangi bir yazı veya imza mevcut olmadığından ve bu çekin T.D. tarafından temin edildiğine dair delil elde edilmediğinden sanıklar U.G. ve T.D.nin ayrı ayrı beraatlerine, buna karşın sanık ...'ın sahte olduğunu bildiği çeki kendi el yazısını kullanarak doldurup imzalamak suretiyle resmi belgede sahtecilik yaparak katılan şirketten elde ettiği mal karşılığında tamamen aldatıcılık kabiliyetini haiz çeki vererek katılan şirketi dolandırdığı sabit olduğundan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği belirlenmiştir.

3. Kolluk güçlerince tanzim olunan tutanaklar, İzmir Kriminal Polis Laboratuvarının ekspertiz raporu, alışverişe ilişkin fatura ve suça konu çek örnekleri, sanığın güncel adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcut olup suça konu belge aslının adli emanete alındığı anlaşılmıştır.

4. Suça konu çek üzerinde Mahkemece gözlem yapılarak, çekin aldatıcılık niteliğinin bulunduğu değerlendirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın sübuta ilişkin temyiz isteği yönünden; suça konu çekteki yazı ve imzaların incelenmesine ilişkin olarak İzmir Kriminal Polis Laboratuvarından alınan 24.07.2014 tarihli ekspertiz raporunda, çekin ön yüzündeki tanzimine ilişkin el yazılarının sanık ...'ın eli ürünü olmadığı konusunda görüş beyan edilmesine nazaran, Mahkemenin, sanığın suça konu çeki kendi el yazısını kullanarak doldurduğuna yönelik gerekçe yerinde değil ise de, çekteki ilk ciranta imzasının sanığın aşamalardaki savunmasında çeki kendisine gönderen kişi olduğunu beyan ettiği (atılı suçlardan hakkında verilen beraat kararları kesinleşen temyiz dışı sanık) T.D.ye ait olmadığının toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında, sanığın savunması suçtan kurtulmaya yönelik olup bu savunmaya itibar edilemeyeceğinden, mahkûmiyete ilişkin hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Gerekçeli karar başlığında 25.11.2013 şeklinde gösterilen suç tarihinin 23.09.2013 tarihi olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

3. Banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan kurulan hükümde; 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca, 20 100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f son) bendi gereğince temel cezanın haksız menfaatin iki katı olan 87.000,00 TL esas alınarak uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçların vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.03.2015 tarihli ve 2014/202 Esas, 2015/36 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.