Karar Detayı

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2021/91 E., 2021/490 K.

SUÇ: Güveni kötüye kullanma

İNCELEME KONUSU

KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Bakırköy 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2021 tarihli ve 2021/91 Esas, 2021/490 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddeleri uyarınca neticeten 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, temyiz edilmeksizin 23.10.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.07.2022 tarihli ve 2021/25431 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.10.2022 tarihli ve KYB 2022/104420 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.10.2022 tarihli ve KYB 2022/104420 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın 22/03/2013 tarihinde işlemiş olduğu güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle Bakırköy (kapatılan) 13. Sulh Ceza Mahkemesinin 17/12/2013 tarihli kararı ile 3.000,00 Türk lirası ve 100,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair karar verilmesini takiben, anılan kararın Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 07/06/2017 tarihli ilamı ile bozulduğu, ancak Mahkemenin kararına karşı sadece sanık tarafından temyize başvurulduğu, bu halde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun "Davaya yeniden bakacak mahkemenin işlemleri" başlıklı 307/5. maddesinde yer alan, "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 262 nci maddede gösterilen kimselerce temyiz edilmişse, yeniden verilen hüküm, önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamaz." şeklindeki düzenleme uyarınca Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 07/06/2017 tarihli ilamından önce tayin olunan cezanın sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeden, yeniden kurulan hükümde netice cezanın 3.000,00 Türk lirası ve 100,00 Türk lirası adli para cezaları yerine, 5 ay hapis cezası ve 80,00 Türk lirası adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan Bakırköy (Kapatılan) 13. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.12.2013 tarihli ve 2013/444 Esas, 2013/1252 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca neticeten hapisten çevrili 3000,00 TL ve doğrudan hükmedilen 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Bu kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 07.06.2017 tarihli ve 2017/6894 Esas, 2017/13932 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Bakırköy 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2018 tarihli ve 2017/711 Esas, 2018/400 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca neticeten 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 10.07.2018 tarihinde kesinleşmiştir.

4. Sanığın ... 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.09.2020 tarihli ve 2019/11 Esas, 2020/227 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde 15.05.2019 tarihinde işlediği özel belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararın istinaf edilmeden kesinleşmesi üzerine iş bu dosyaya ihbarda bulunulmuştur.

5. İhbar üzerine Bakırköy 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2021 tarihli ve 2021/91 Esas, 2021/490 Karar sayılı kararı ile önceki hüküm aynen açıklanarak sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca neticeten 5 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

6. 1412 sayılı Ceza Muhakameleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) davaya yeniden bakacak mahkemenin hak ve mecburiyetleri başlıklı 326 ncı maddesinin son fıkrası, "Hüküm yalnız sanık tarafından veya onun lehine Cumhuriyet savcısı veya 291 inci maddede gösterilen kimseler tarafından temyiz edilmişse yeniden verilen hüküm, evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamaz." şeklinde düzenlenmiştir.

7. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin; “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

8. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan mahkûmiyet kararı verilirken, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası gereğince bozma öncesi Bakırköy (Kapatılan) 13. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.12.2013 tarihli ve 2013/444 Esas, 2013/1252 Karar sayılı kararındaki ceza miktarları dikkate alınmak suretiyle kazanılmış hakkı gözetilerek, cezasının hapisten çevrili 3000,00 TL ve doğrudan hükmedilen 100,00 TL adli para cezası olarak infazına karar verilmemesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bakırköy 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2021 tarihli ve 2021/91 Esas, 2021/490 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden; hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin (3) numaralı bölümün hükümden tamamen çıkartılmasına, yerine sanığın bozma öncesi kazanılmış hakkı gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezasının neticeten 3000,00 TL ve 100,00 TL adli para cezası olarak infazına cümlesinin eklenmesine, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.