Karar Detayı

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z MA

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2020/37 E., 2021/421 K.

SUÇ: Dolandırıcılık

İNCELEME KONUSU

KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2020/37 Esas, 2021/421 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılan Şahin Soğukpınar'a yönelik dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 18 ay 22 gün hapis ve 10,082,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 09.04.2021 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 03.07.2022 tarihli ve 2021/13377 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.10.2022 tarihli ve KYB 2022/104431 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının,07.10.2022 tarihli ve KYB 2022/104431 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanık hakkında hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis ve 600 gün adli para cezası olarak belirlenmesini müteakip, anılan Kanun'un 43. maddesi uyarınca 1/4 oranında arttırım yapıldığında 1 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 750 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 1 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 650 gün adli para cezasına hükmedilmesini müteakip, anılan Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim uygulanarak 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası yerine ve 625 gün adli para cezası ve anılan Kanun’un 52. maddesi gereğince 625 gün adli para cezasının günlüğü 20,00 Türk lirasından hesaplanarak 12.500,00 Türk lirası adlî para cezası yerine, 541 gün adli para cezasına hükmedilerek hesap hatası yapılmak suretiyle 18 ay 22 gün hapis ve 10.082,00 Türk lirası adlî para cezalarına karar verilerek eksik ceza tayininde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun’un dolandırıcılık başlıklı 157 nci maddesinin birinci fıkrasında; "Hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlayan kişiye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası verilir" hükmü yer almaktadır.

2. 5237 sayılı Kanun’un zincirleme suç başlıklı 43 üncü maddesinin birinci fıkrası; "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. (Ek cümle: 29/6/2005 – 5377/6 md.) Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.

..."

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5237 sayılı Kanun’un takdiri indirim nedenleri başlıklı 62 nci maddesinin birinci fıkrasında; "Fail yararına cezayı hafifletecek takdiri nedenlerin varlığı halinde, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası yerine, müebbet hapis; müebbet hapis cezası yerine, yirmibeş yıl hapis cezası verilir. Diğer cezaların altıda birine kadarı indirilir.( 2) Takdiri indirim nedeni olarak, failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki pişmanlığını gösteren davranışları veya cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri (…) göz önünde bulundurulabilir. (Ek cümle:12/5/2022 7406/1 md.) Ancak failin duruşmadaki mahkemeyi etkilemeye yönelik şeklî tutum ve davranışları, takdiri indirim nedeni olarak dikkate alınmaz. Takdiri indirim nedenleri kararda gerekçeleriyle gösterilir." denilmektedir.

4. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanık hakkında hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdir ve teşdiden 1 yıl 6 ay hapis ve 600 gün adli para cezası olarak belirlenmesini müteakip, aynı Kanun'un 43 üncü maddesi gereğince 1/4 oranında arttırım yapıldığında 1 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 750 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 1 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 650 gün adli para cezasına hükmedilmesi sonrası, anılan Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim uygulanarak 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 625 gün adli para cezasına karar verilmesi yerine, 18 ay 22 gün hapis ve 541 gün adli para cezasına hükmedilmesini takiben, hapis cezasının günlüğü 20,00 TL'den hesaplanarak sonuç ceza miktarının 1 yıl 10 ay 15 gün hapis ve 12.500,00 TL adli para cezası yerine 18 ay 22 gün hapis ve 10.082,00 TL adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüş; bununla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 08.12.2022 tarihli ve 2018/14 129 Esas, 2022/781 Karar sayılı ilamında yer alan; "...Öte yandan, Ceza Genel Kurulunun 21.11.2006 tarih ve 215 259 sayılı, 02.02.2010 tarih ve 236 12 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere; 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesindeki düzenlemeye göre, mahkûmiyet hükmünün kanun yararına bozulması, sanık aleyhine sonuç doğurmamalıdır. Yargıtay, bu durumda hukuka aykırılığa işaret

edip aleyhe sonuç doğurmamak üzere hükmü kanun yararına bozmakla yetinmelidir...." şeklindeki açıklamalar ışığında, sanık hakkında kurulan hükmün aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Elmadağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2021 tarihli ve 2020/37 Esas, 2021/421 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle, aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere, KANUN YARARINA BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.