Karar Detayı

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/750 E., 2023/40 K.

SUÇ: Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM: Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 22.05.2022 tarihli ve 2019/3778 Esas, 2022/10043 Karar sayılı bozma kararı üzerine yapılan yargılamada, İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2023 tarihli ve 2022/750 Esas, 2023/40 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği özetle, sanığın yüklenen suçu işlediğinin sabit olduğuna, zamanaşımı süresinin gerçekleşmediğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasında, defter ve belgelerin ibrazına ilişkin isteme yazısının 19.10.2010 tarihinde tebliğ edildiği ve ibraz için 15 günlük süre verildiği nazara alındığında, suç tarihinin 04.11.2010 olduğu belirlenmiştir.

2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının (2) numaralı bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihinden hüküm tarihine kadar, gerçeklemiş olduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2023 tarihli ve 2022/750 Esas, 2023/40 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.