Karar Detayı

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2017/666 E., 2019/232 K.

SUÇ: Dolandırıcılık

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 11.02.2013 tarihli ve 2013/1388 sayılı iddianamesiyle sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle ... Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.09.2014 tarihli ve 2013/74 Esas, 2014/663 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl hapis ve 2.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Anılan kararın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 21.06.2017 tarihli ve 2017/15987 Esas, 2017/16127 Karar sayılı kararı ile uzlaştırma kurumunun uygulanması için bozulmasına karar verilmiştir.

4. ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2019 tarihli ve 2017/666 Esas, 2019/232 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü ve 51 inci maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 15 gün hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi; uzlaştırma kararı verildiyse de tarafların gelmediğine ve mahkumiyet kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, hükümlü olarak katılanın eşiyle birlikte aynı ceza infaz kurumunda kaldığı, sanığın tahliye olurken katılanın eşi ...'e kendisini de cezaevinden tahliye ettirebileceğini söylediği, Mete'nin de eşi katılan ...'e sanığın bu beyanını ilettiği, suç tarihi olan 01.12.2011 günü sanığın katılanı telefonla arayarak buluştuğu, katılandan eşi Mete'nin cezaevinden çıkma işlemlerini başlatabilmesi için harç parası olarak 700,00 TL istediği, katılanın ise sanığa 500,00 TL parayı elden verdiği, katılanın sanığa bir daha ulaşamayarak şikayetçi olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık cezaevindeyken Mete'ye borç para verdiğini ve katılandan bu parayı aldığını savunmuştur.

3. Katılanın sanıkla buluşmaya giderken yanında tanık C.G.'nin de bulunduğu ve tanığın da bu fiili doğruladığı belirlenmiştir.

4. Uzlaşmanın sağlanamaması üzerine Mahkemesince dosyaya yansıyan delillere göre sanığın eylemi sabit kabul edilerek mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir, ancak;

2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin bozma ilamından sonra sanığın 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca taksitlendirme sayısı bakımından kazanılmış hakkının gözetilmemesi hukuka aykırı olup bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.03.2019 tarihli ve 2017/666 Esas, 2019/232 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinde "4 eşit taksitte" ibaresinin çıkarılarak yerine "10 eşit taksitte" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.11.2023 tarihinde karar verildi.