Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/229 E., 2015/398 K.

SUÇ: Bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/229 Esas, 2015/398 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 156 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 3000,00 TL ve 2000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; suça konu senedin araç satımına ilişkin senet olmaması, senedin bedelsiz kalmamış olması ve sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmamış olması nedenleriyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın araç satımı sonucunda almış olduğu senetteki düzenleme tarihinde tahrifat yapıp, senedi icra takibine koymak suretiyle resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında sanığın suçlamaları kabul etmediği, senette tahrifat yapmadığını, araç satımı dışında da katılanın kendisine borcu bulunduğunu, katılanın ödemede bulunmaması nedeniyle senedi icra takibine koyduğunu savunduğu ve mahkemeye araç satım sözleşmesini sunduğu, mahkemesince bu sözleşme içeriği ile senet metni karşılaştırıldığında sanığın sahtecilik kastı ile hareket etmediği, eyleminin dolandırıcılık suçunu değil bedelsiz kalmış senedi tahsile koyma suçunu oluşturduğu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun'un 156 ıncı maddesi uyarınca temyize kanu mahkumiyet hükmünün verilmiş olduğu görülmüştür.

2. Katılan ...'in 31.10.2023 tarihli dilekçesi ile sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiği, dilekçe üzerinde kimlik tespitinin yapılmış olduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1. Katılanın 31.10.2023 tarihli dilekçesi ile sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan etmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 156 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince bedelsiz senedi kullanma suçunun şikayete tabi suç olması karşısında, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususunda beyanı alındıktan sonra, sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2.Kabule göre de; sanığa yüklenen bedelsiz senedi kullanma suçu nedeniyle açılan kamu davası üzerine verilen hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 253. ve 254 üncü maddelerinde düzenleme yapıldığı gözetilerek yeni düzenlemeye göre uzlaştırma işlemleri yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 2015/229 Esas, 2015/398 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.11.2023 tarihinde karar verildi.