Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2021/94 E., 2022/361 K.

SUÇ: Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık

... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2021/94 Esas, 2022/361 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 nci maddesinin birinci fıkrasının (l) bendi, 52 nci ve 62 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 36.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün istinaf edilmeksizin 30.11.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2022/34140 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB 2023/58575 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.06.2023 tarihli ve KYB 2023/58575 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, sanığın 2014 yılı Nisan ayı içerisinde, kendisini faktoring şirketinden gelen yetkili olarak tanıtıp müştekiye ait çeki kırımla tahsil edebileceği yönünde aldatıp, çeki alarak müştekiyi dolandırdığı olay nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 27/08/2014 tarihli iddianamesiyle hakkkında kamu davası açılmasını müteakip, yapılan yargılama sonunda, sanığın eyleminin, 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (l) bendi kapsamında tanımlanan nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesine göre ağır ceza mahkemesinin görevi kapsamında kalması nedeniyle, üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğundan bahisle, ... 11. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 08/10/2020 tarihli ve 2014/628 esas, 2020/582 sayılı görevsizlik kararın kesinleşmesini takiben, mahkemesince yapılan yargılama sonunda sanığın 5237 sayılı Kanun'un 158/1 l maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş ise de;

Suç tarihi itibarıyla, 5237 sayılı Kanun'un 158/1 l maddesinin yürürlükte olmadığı, söz konusu düzenlemenin suç tarihinden sonra anılan Kanun'a eklendiği, sanığın eyleminin suç tarihine nazaran aynı zamanda lehlerine olan 5237 sayılı Kanun'un 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında; "Hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlayan kişiye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası verilir.", aynı Kanun'un 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile değişik 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (l) bendinde; "(Ek: 24/11/2016 6763/14 md.) Dolandırıcılık suçunun, kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle işlenmesi halinde, üç yıldan on yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezasına hükmolunur." ve aynı Kanun'un 6763 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi ile değişik 158 inci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde; "Ancak, (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hâllerde hapis cezasının alt sınırı dört yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz."

Hükümleri yer almaktadır.

2. 5237 sayılı Kanun’un zaman bakımından uygulama

başlıklı 7 nci maddesinin ikinci fıkrasının; "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur."

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; sanığın kendisini faktoring şirketinin yetkilisi olarak tanıtıp katılana ait çeki kırımla tahsil edebileceği yönünde kanaat oluşturduğu ve katılandan aldığı 20.750,00 TL bedelli çeki başka bir yerde malzeme almak için kullandığı, sanığın eyleminin baştan beri haksız menfaat elde etmeye yönelik olması nedeniyle dolandırıcılık suçunu oluşturduğunun iddia ve kabul olunması karşısında; suç tarihinin 2014 yılı olduğu, 5237 sayılı Kanun’un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (l) bendinin suç tarihinden sonra yürürlüğe girdiği ve sanığın eyleminin suç tarihi itibarıyla lehe olan 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suça vücut verdiği gözetilmeden, "...6763 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik öncesinde TCK 158/1 L son cümlesinde 3 yıldan 10 yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezası düzenlemesinin yer aldığı, 6763 sayılı Yasa değişikliği sonrasında ise hapis cezasının alt sınırının dört yıldan, adli para cezasının miktarının ise suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamayacağı hüküm altına alındığı dikkate alınarak TCK 7/2 fıkrası uyarınca yapılan değerlendirmede 6763 sayılı Yasa değişikliğinden önceki hali sanık lehine olmakla sanığın TCK 158/1 L son cümlesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilerek sonuç ceza 2 yıl 6 ay hapis ve 36.320,00 TL adli para cezası olarak belirlenmiştir..." şeklindeki hatalı gerekçe ile mahkûmiyet hükmü kurulması Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2021/94 Esas, 2022/361 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına

TEVDİİNE,

02.10.2023 tarihinde karar verildi.