Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/430 E., 2016/76 K.

SUÇ: Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/430 Esas, 2016/76 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, verilen kararı temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, daha önceden çalınan ...plakalı araca... olarak sahte plaka oluşturup taktığı iddiasıyla hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Sanık, ilk beyanında arabayı açık otomobil pazarında ....isimli soyadını hatırlamadığı kişiden, mahkeme beyanında ise ...'den araçlarla ilgili evraklarla haricen aldığını, noterden devir olmadığını, aracı satabileceğine dair vekaletname aldığını, daha sonra aracı tanıdığı ...'a kullanması için verdiğini, polislerin durdurup incelediklerinde borcu olduğu için el konulduğunu, plakaların sahte olduğunu da sonradan öğrendiğini, sahtecilik yapmadığını beyanla suçlamaları kabul etmemiş, aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğu görülmüştür.

3. Tanık Ş.İ., 34 ZN 3873 plakalı aracın kendisine ait olduğunu, aracının veya plakalarının çalınmadığını, borcundan dolayı icra işlemi yapıldığını öğrendiğini, sanığı tanımadığını ve vekalet vermediğini beyan etmiştir.

4. Uzmanlık raporuna göre, incelenen... sayılı plakada Emniyet Genel Müdürlüğü mührünün orijinal olmadığı, TŞOF mührünün orijinal olduğu, sahte plaka olarak kabul edilmesi gerektiği ve aldatma kabiliyeti bulunduğunun belirtildiği görülmüştür.

5. Sanığın, Şenol İşbilen'den aldığını iddia ettiği 14393 yevmiyeli araç satış vekaletnamesinin ilgili notere sorulduğu ve bu yevmiye numarasının başka işleme ait olduğu anlaşılmıştır.

6. Dosya kapsamından, ...'a ait ...plakalı aracın 28.09.2011 tarihinde park halinde çalındığı, ...'e ait... plakalı aracın ise borçlarından dolayı haciz işleminin yapıldığı ve kesinleşen takiplerden dolayı da plaka üzerinden yakalama kararı çıkarıldığı, gerçekte ... plakalı aracın, ... sayılı sahte plaka takılı halde, yakalama kararı olduğundan dolayı 30.09.2011 tarihinde ...'un kullanımındayken hacizli yakalaması olması nedeniyle el konulup yed i emin otoparkına çekildiği, ... sahte plaka üzerinden sorgulama yapıldığında plaka ile motor şasinin uyumlu olup olmadığının kontrol edilmediği ve satış işlemlerinin de plaka üzerinden yapıldığı, aracın ... hakkında yed i emin oto park ücreti nedeniyle başlatılan icra takibi sonucunda 31.01.2013 tarihinde ...'e satışının yapıldığı, ...'ın da aracı ...'ya sattığı, ...'nın mali işlemleri yaptırmak için götürdüğünde muayane istasyonu tarafından yapılan kontrolde motor ve şasenin plakayla uyumlu olmadığının tespit edildiği anlaşılmıştır.

7. Mahkemece, suça konu plakaların incelenmesi soucu aldatma kabiliyeti olduğu belirlenip, sanığın savunmasının dosyadaki tüm delillerle kendisini suçtan kurtarmaya yönelik olduğu kabul edilerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2. Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, Adli Emanetin 2013/9939 sırasında kayıtlı suç konusu 1 çift... sayılı plakanın dosyada delil olarak saklanması yerine, 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 40. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.02.2016 tarihli ve 2015/430 Esas, 2016/76 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının adli emanete ilişkin paragrafının çıkarılarak yerine "Adli Emanetin 2013/9939 sırasında kayıtlı 1 çift... sayılı plakanın dosyada delil olarak saklanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.09.2023 tarihinde karar verildi.