Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2013/291 E., 2016/124 K.

SUÇLAR: Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, sanık ...'ın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın dosyada bilinen en son adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre tebliğ edilmesi gerekirken, doğrudan MERNİS adresine tebliğ edilmesi usulsüz olup öğrenme üzerine yaptığı temyiz isteminin ve diğer temyiz edenlerin temyiz isteklerinin 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2013/291 Esas, 2016/124 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanıklar ... ve ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan, , 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

2. Sanıklar ... ve ... hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca iki kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; beraat eden sanıkların üzerlerine atılı suçları işledikleri sabit olduğundan verilen beraat hükümlerinin bozulması talebine ilişkindir.

Sanık ...'ın temyiz istemi; kendisinin ekonomik sıkıntısından faydalanarak maaş verme vaadiyle kandırarak adına şirketler kurup suç işleyenlerin diğer sanıklar olduğunu, eksik araştırma ve inceleme ile verilen mahkumiyet kararının bozulması talebine ilişkindir.

Sanık ... Aktaş müdafiinin temyiz istemi; eksik araştırma ve inceleme ile verilen mahkumiyet kararının bozulması talebin ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkların 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla dava açılmıştır.

2. Sanıklar ... ve ... savunmalarında, mükellef şirketin aslında ...'a ait olduğunu ve onun tarafından yönetildiğini, Ahmet Suat'ın bankalardan kredi çekememesi nedeniyle kendilerinden ricası üzerine şirketin ortakları göründüklerini, şirket adına hiç bir faaliyette bulunmadıklarını, fatura düzenlemediklerini beyan etmişlerdir.

3. Sanıkların bu savunmaları üzerine sanık ... tanık olarak dinlenmiş ve sanıklar ... ve ...'ın savunmalarını doğrular şekilde beyanda bulunması üzerine Mahkeme tarafından tanık hakkında suç duyurunda bulunulması yönünde ara karar kurmuş, ... hakkında suç duyurusu üzerine dava şartı olan mütalaa alınmadan dava açılmış ve bu dosya ile birleştirilmesine karar verilmiştir.

4. Diğer sanık ... ise kendisinin şirketle alakası olmadığını, çalışma vaadi ile kandırılarak şirketin adına devredilmiş olduğunu savunmuştur.

5. 09.02.2015 tarihli bilirkişi heyetince sunulan raporda mükellef şirketin 2011 ve 2012 yıllarında düzenlediği faturaların gerçek mal alışverişine dayanmadığı kanaati bildirilmiştir.

6. Mahkemece sanıklar ...ve ...'ın savunmalarının aksine delil bulunmadığından beraatlerine, diğer sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Verilen Beraat Hükümleri Yönünden

Dosya kapsamına göre sanıkların şeriği olduğu iddia edilen diğer sanıklar hakkındaki 16.02.2016 tarihli mahkûmiyet hükmünün, sanıklar Halil Murat Taş ve ... yönünden de 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi gereğince olağan zamanaşımını kestiği belirlenerek yapılan incelemede:

1. 5271 sayılı Kanun'un 217 inci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip sanıklar hakkında beraat hükümleri kuran Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Verilen Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin üç, dört, beş ve altıncı fıkraları uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanııkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedenleriyle hukuka aykırılık bulunduğundan, diğer temyiz nedenleri ve sair hususlar incelenmemiştir.

V. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Verilen Beraat Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2013/291 Esas, 2016/124 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Verilen Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2013/291 Esas, 2016/124 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykrı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.07.2023 tarihinde karar verildi.