Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/2707 E., 2020/1618 K.

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 20.03.2023 tarihli ve 2021/40400 Esas, 2023/1680 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.05.2023 tarihli ve 11 2022/110378 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan aleyhe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, sanığın temyiz dilekçesinde; "Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin yerel mahkemenin kararını kaldırarak mahkumiyet kararı vermesi usul ve yasaya aykırıdır. İşbu dosyamın Yargıtay ilgili ceza dairesince incelenmek üzere Temyiz edilmesinin istiyorum. Gereğinin yapılmasını arz ve talep ederim.” şeklinde gösterdiği temyiz nedenlerinin bir sebep ihtiva etmediği ve bu nedenle temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 05.11.2020 tarihli ve 2019/2707 Esas, 2020/1618 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin hükme yönelik sanığın 13.11.2020 tarihli temyiz dilekçesinde yer alan “... mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu..." şeklindeki ibarenin, 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddeleri bakımından bir temyiz nedeni olması nedeniyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 20.03.2023 tarihli ve 2021/40400 Esas, 2023/1680 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2023 tarihinde karar verildi.