Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gaziosmanpaşa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.09.2015 tarihli ve 2015/361 Esas, 2015/131 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın suçun faili değil, mağduru olduğuna, başka bir şahıs tarafından aldatıldığına, suç kastının olmadığına, suçun manevi unsurunun oluşmadığına, belgedeki sahteciliğin ilk bakışta anlaşıldığına, aldatıcılık niteliğinin bulunmadığına ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 12.09.2014 tarihinde trafik ekiplerinin yaptığı rutin yol kontrolleri sırasında, şüpheli görülerek durdurulan araç içerisinde bulunan temyiz dışı sanık ...'dan kimlik ibrazı istendiğinde, üzerinde kendi fotoğrafı bulunan ancak sanık ... kimlik bilgilerine göre düzenlenmiş ... belgesini ve aynı zamanda İstanbul Büyükşehir Belediyesince araç plakasına düzenlenmiş görünen sahte "Güzergah Kullanım İzin Belgesi" ni ibraz ettiği anlaşılmıştır.

2. Yapılan soruşturma kapsamında, alınan savunma ve belgelerden "Güzergah Kullanım İzin Belgesi"nin araç adına sanık ... tarafından alınmış olduğu belirlenmiştir.

3. Sanığın savunmasında, güzergah kullanım izin belgesi almak için ilgili kuruma gittiğinde o sırada kendisini gören tanımadığı bir kişinin işleri hızlandırma konusunda kendisine yapmış olduğu yardım teklifini kabul ettiğini, ertesi gün bu şahıs ile buluşarak belgeyi alıp şahsa istediği parayı verdiğini, belgenin sahte olduğunu bilmediğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

4. Suça konu güzergah kullanım izin belgesi aslı üzerinde yapılan incelemeye ilişkin İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarının 03.10.2014 tarihli ekspertiz raporunda, belgenin tamamen sahte olarak düzenlendiği tespit edilerek, sahteliklerinin ilk nazarda ve kolaylıkla dikkati çekmeyeceği, bu haliyle aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirtilmiştir.

5. Mahkemece, sanık savunması, uzmanlık raporu ve tüm dosya kapsamından resmi belge niteliğindeki güzergah kullanım izin belgesini sahte olarak düzenleyip kullandığı sabit görülen sanık hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur. Suça konu belge asıllarının denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulduğu görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2. İddia, savunma, bilirkişi raporu, adli emanetin 2014/3216 sırasında kayıtlı suça konu belge aslı ve tüm dosya kapsamı ile yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin ve unsurları itibarıyla oluştuğunun anlaşılması nedenleriyle kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziosmanpaşa 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.09.2015 tarihli ve 2015/361 Esas, 2015/131 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.06.2023 tarihinde karar verildi.