Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Sahte fatura kullanma

HÜKÜM: Düşme

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2012 tarihli ve 2010/761 Esas, 2012/701 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açılmasına rağmen, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrasının birinci bendi ve 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesi uyarınca iki kez 22 ay 15 gün ve 3 yıl hapis cezası ile mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2. Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.10.2012 tarihli ve 2010/761 Esas, 2012/701 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 25.06.2018 tarihli ve 2016/4594 Esas, 2018/5808 Karar sayılı kararı ile "...iddianame dışına çıkılarak hüküm kurulması ve fatura asıllarının bulunmadığı..." gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2021 tarihli ve 2018/666 Esas, 2021/71 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden, olağanüstü zamanaşımının dolduğu gerekçesiyle düşme kararı verilmiş, bu hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 21.03.2022 tarihli ve 2021/42357 Esas, 2022/4736 Karar sayılı kararı ile "Her takvim yılında işlenen sahte fatura kullanma suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturmasına rağmen, hükmün gerekçesinde yalnızca “2008 takvim yılından” bahsedildiği, “2006 ve 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçlarından hüküm kurulmadığı anlaşıldığından; Mahkeme tarafından ayrıca hüküm kurulması mümkün görülmüştür, denilerek; “2008 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1 e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün ONANMASINA" karar verilmiştir.

4. Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2018/666 Esas, 2021/71 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçları yönünden, olağanüstü zamanaşımının dolduğu gerekçesiyle düşme kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, zamanaşımı süresinin dolmadığına, kesen sebeplerin dikkate alınmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrasının birinci bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Dosya kapsamına göre suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2018/666 Esas, 2021/71 Karar sayılı ek kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.06.2023 tarihinde karar verildi.