Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ: 15.04.2022

SAYISI: 2013/122 E., 2013/416 K.

SUÇ: Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

ASIL HÜKÜM: Mahkûmiyet

EK KARAR: Yargılamanın yenilenmesine ilişkin davanın esastan reddi ile asıl hükmün aynen infazı

TEMYİZ EDENLER: Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin tebligatın dosyada bilinen en son adresi olan sorguda beyan ettiği adresine gönderildiği, tebliğ edilemeden iade edilmesi üzerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35 inci maddesine göre yapılan tebliğ işleminin daha önce adli mercilerce bu adrese usulüne uygun tebligat yapılmamış olması nedeniyle usulsüz olduğu, hükmün usulüne uygun kesinleşmediği, mahkemenin 15.04.2022 tarihli ek kararı da dahil olmak üzere sonraki işlemlerin hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla sanığın öğrenme üzerine verdiği 09.12.2014 ve sonraki tarihli temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2013 tarihli ve 2013/122 Esas 2013/416 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyizi; Kararın eksik inceleme ile verildiğine ve delillerin yetersiz olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılan, 15.08.2012 tarihinde Sahibinden.com isimli internet sitesinde Samsung Galaxy marka cep telefonu satış ilanını gördüğünü, bu telefonu satın almak için telefonu ilan veren şahıs ile görüştüğünü, şahsın "0532 ... .. .." numaralı GSM hattı üzerinden kendisiyle görüştüğünü ve kendisini ... olarak tanıttığını, aralarında anlaşma sağlanması üzerine bildirilen hesap numarasına 1.100,00 TL gönderdiğini, ancak daha sonra telefonun kendisine gönderilmediği belirterek şikâyetçi olmuştur.

2. Sanık atılı suçu kabul etmemiştir.

3. Katılanın para havale ettiği hesabın yargılama aşamasında ölmesi nedeniyle hakkında açılan dava düşürülen sanık ...'a ait olduğunun tespit edildiği, sanık ... soruşturma aşamasında, ...' ın oğlu olduğunu, oğluna iş yapması için banka ve kredi kartlarını verdiğini, oğlunun daha önceden de 5 6 kişiye telefon göndereceğini söyleyerek para aldığını beyan etmiştir.

4. Katılan ... ile görüşen "0 532 ... .. .." nolu abonenin açık kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilebilmesi için Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş.ye yazı yazılmış, cevaben söz konusu hattın ... adına kayıtlı olduğu bildirilmiştir.

5. Katılanın kullanmış olduğu elektronik posta adresine şüpheli şahıs tarafından 15.08.2012 tarihinde gönderilen iletilerin 5.25. . numaralı IP adresi üzerinden gönderildiği tespit edilmiş, tespiti yapılan IP adresini 15.08.2012 tarihinde saat 12:10:01 ve 12:19:47'de kullanan abonenin "0 532 ... .. .." nolu hat sahibi ... olduğu belirlenmiştir.

6. Mahkemece, sanığın internet üzerinden gerçekte olmayan 2. el telefonun katılana satışını vadederek haksız menfaat temin ettiği gerekçesiyle temyiz konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Sanığa yüklenen eylemin, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 16.04.2013 tarihli ve 2012/15 1407 Esas, 2013/140 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde öngörülen bilişim sistemlerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu kapsamında kaldığı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle dolandırıcılık suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanık savunması, şikâyetçi beyanı, Finansbank Rize Şubesine ait banka dekontu, cep telefonunun satışına dair ilan, yargılama aşamasında ölen ve hakkında davanın düşürülmesine karar verilen sanık ...'ın soruşturma aşamasında paranın gönderildiği Finansbank hesabının kendisine ait olduğu, oğlu olan sanık ... istediği için banka numarasını ve banka kredi kartı numarasını oğluna verdiğine ilişkin beyanı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın, Sahibinden.com isimli internet sitesine ilan vermek suretiyle gerçekte olmayan cep telefonunun katılana satışını vadederek 1.100,00 TL haksız menfaat temin ettiği anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2013 tarihli ve 2013/122 Esas 2013/416 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2023 tarihinde karar verildi.