Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ: Kamu kurum ve kuruluşları, vb.tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2013 tarihli ve 2012/351 Esas, 2013/49 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası delâletiyle aynı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 kez 2 yıl 1 ay hapis ve 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ereğli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.02.2013 tarihli ve 2012/351 Esas, 2013/49 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay(Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 15.02.2017 tarihli ve 2014/17703 Esas, 2017/6091 Karar sayılı ilamıyla

"Sanığın, sahte ... belgesi kullanarak kiraladığı aracı, ruhsat sahibi adına sahte kimlik belgesi düzenleyerek satmak şeklinde gerçekleştirdiği iddia olunan eylemde, nüfus müdürlüğünün maddi varlığı olan ... belgesi ile emniyet müdürlüğünün maddi varlığı olan ... belgesinin kullanılması karşısında; bu eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 158/1 d maddesinde düzenlenen kamu kurumunun araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine hükmolunması,"

nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Ereğli(Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2018 tarihli ve 2017/25 Esas, 2018/90 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 158 ... maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 kez 1 yıl 8 ay hapis para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın zararı gidermesi için mahkemece verilen 2 aylık sürenin makul olmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, 14.10.2011 tarihinde Kahramanmaraş ilinde mağdur ...'e ait oto kiralama dükkanına gittiği, ... ... adına düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanı ile mağdur ...'ya ait, mağdur ...'ın kiralayarak kullanması için mağdur ...'ın oto kiralama dükkanına bıraktığı 46 HN 999 plakalı Wolksvogen Caddy marka aracı 5 gün için 600,00 TL karşılığında kiraladığı, daha sonra aracı satmak amacıyla Konya ilinin Ereğli ilçesine geldiği 20.10.2011 tarihinde katılan ...'ın işlettiği ... Oto Galerisine giderek kendisini ... olarak tanıttığı ve ... adına sahte olarak düzenlenmiş ... belgesini katılan ...'a ibraz ettiği, katılan ... ile aracın satışı hakkında 1.000,00 TL'si peşin, 18.000,00 TL'si devir tesliminde olmak üzere 19.000,00 TL'ye anlaştıkları, sanığın katılan ...'dan 1.000,00 TL aldığı ve aracı katılan ...'a teslim ederek olay yerinden ayrıldığı, daha sonra da mağdur ...'e mesaj atarak aracın Konya Ereğli'de ...'a ait ... Oto Galerisinde olduğunu, aracı ordan almasını istediği, sanığın bu suretle katılan ...'a ve mağdur ...'e karşı ayrı ayrı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilmiştir.

2. Sanık aşamalarda suçu ikrar etmiştir.

3. Suça konu 46 HN 999 plakalı aracın ... ... tarafından katılan ...'ün yetkilisi olduğu ... Oto Kiralama ile düzenlenen kira sözleşmesiyle 14.10.2011 tarihinde kiralandığı, kira sözleşmesi ekinde ... ... adına düzenlenmiş sahte ... belgesi fotokopisi olduğu, daha sonra aracın, ruhsat sahibi ... tarafından 20.10.2011 tarihli harici satış sözleşmesiyle katılan ...'a satıldığı anlaşılmıştır. ..., aracı satan kişinin kendisine kimliğini ibraz ettiğini beyan etmiş, aracı satan kişinin kira sözleşmesi ekindeki ... ... adına düzenlenmiş ... belgesi fotokopisinde de fotoğrafı olan sanık ... olduğunu fotoğraf üzerinden teşhis etmiştir.

4. Mahkemece, suçun sübut bulduğu kabul edilerek temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Gerekçeli karar başlığında "14.10.2011" olarak eksik gösterilen suç tarihinin, sanığın mağdur ...'e yönelik eylemi yönünden "14.10.2011"; katılan ...'a yönelik eylemi yönünden "20.10.2011" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş; 5237 sayılı Kanun'un 158 ... maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca hapis cezasının yanında adli para cezasının da öngörülmesine karşın, sanık hakkında adli para cezasına hükmedilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Sanık ikrarı, katılan ve mağdur beyanları, oto kiralama sözleşmesi, harici satış sözleşmesi, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamından; sanığın, ... ... adına düzenlenmiş sahte ... belgesini kullanarak oto kiralama işi ile uğraşan mağdur ...'den kiraladığı aracı, ruhsat sahibi ... adına sahte kimlik belgesi düzenleyerek katılan ...'a sattığı, sanığın eylemlerini nüfus müdürlüğünün maddi varlığı olan ... belgesi ile emniyet müdürlüğünün maddi varlığı olan ... belgesinin kullanarak gerçekleştirdiği, bu suretle katılan ...'a ve mağdur ...'e karşı kamu kurum ve kuruluşları,vb. tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ereğli(Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2018 tarihli ve 2017/25 Esas, 2018/90 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.05.2023 tarihinde karar verildi.