Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜMLER: Beraat, mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Tirebolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2013/74 Esas, 2016/158 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

1. Dolandırıcılık ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraat kararları verilmiştir.

2. Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı ... Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi, eksik araştırma ile karar verildiğine, atılı suçu işlemediğine,

Katılan vekilinin temyizi, sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve dolandırıcılık suçlarını işlediğinin sabit olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, katılan şirkette satış sorumlusu olarak çalıştığı, belli aralıklarla ilgili şirketin denetim elemanlarınca yapılan denetimlerde çıkan açıkları kapatmak amacıyla karşılıksız çıkan ve tahsil edilmeyen borçları tahsil edilmiş gibi sahte senetler düzenlediği, bu suretle resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarını işlediği iddiasıyla hakkında kamu davasının açıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık, suçlamaları kabul etmemiştir.

3. Katılan şirket vekili, şirket zararının giderilmediğini, sanıktan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini belirtmiştir.

4. Adlarına senet düzenlendiği iddia edilen mağdurlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... zararlarının olmadığını, olay nedeniyle şikayetçi olmadıklarını beyan etmişlerdir.

5. Dosya kapsamında düzenlenen bilirkişi raporu ile tanıklar A.P.A, .D.S., A.G. ve E.D. nin beyanları dava dosyasında mevcuttur.

6. Mahkemece yapılan yargılamada sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun sübut bulduğu kabul edilerek sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkûmiyetine, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve dolandırıcılık suçlarının yasal unsurlarının oluşmadığından bu suçlardan beraatine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik ve Dolandırıcılık Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası ve 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilme halinde, zamanaşımı süresi ilgili suça ilişkin olarak Kanunda belirlenen sürenin en fazla yarısına kadar uzayacağı belirtilmiştir.

3. 28.07.2010 olan suç tarihinden, temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanık Hakkında Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın alınan savunmalarında, bahse konu senetleri kendisinin düzenlediğini, açıkları kapatmak amacıyla bu eylemleri yaptığını beyan etmesi, mağdurların da aldıkları malların bedellerini sanığa ödediklerini beyan etmeleri karşısında, gerçeğin kuşkuya yer ermeyecek şekilde tespiti amacıyla katılan şirketin yasal defter ve belgelerinin temin edilip, sanığın mağdurlardan aldığı paraları şirkete teslim edip etmediğine ilişkin bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Suçun sübutu halinde; sanığa yüklenen suç nedeniyle 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Resmi Belgede Sahtecilik ve Dolandırıcılık Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Tirebolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2013/74 Esas, 2016/158 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanık Hakkında Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Tirebolu Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2016 tarihli ve 2013/74 Esas, 2016/158 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.05.2023 tarihinde karar verildi.