Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Temyizin kapsamına göre Mersin Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2014 tarihli ve 2014/4374 sayılı iddianamesiyle sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca Mersin Asliye Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

2. Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2015 tarihli ve 2014/610 Esas, 2015/540 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi suça konu sahte plakayı kendisinin takmadığına, aracı kullanmak için cezaevinden izinli geldiği dönemde kısa süreli olarak annesinin birlikte yaşadığı ...'ndan aldığına ve bu kişinin sahte plakayı takarak aracı kullandığını öğrendiğine, kendisinin sahte plaka takılı olduğunu bilmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın; şikayetçi ... ... ... ile cezaevinden arkadaş olduğu, şikayetçiye ait hacizli ve yakalamalı olan 34 DP... plaka sayılı aracın yakını olan ...'na muhafaza için teslimini sağladığı, sanığın 26.12.2013 tarihinde cezaevinden izinli olarak Mersin iline gittiğinde ...'nda bulunan suça konu araca 34 ED.... sayılı sahte plakayı takarak gezdiği sırada kontrol yapan polis görevlileri tarafından sanığa alkollü araç kullanmak nedeniyle ceza kesildiği ve araca ait olmayan plakanın takıldığı tespitiyle aracın otoparka çekildiği iddia edilmiştir.

2. Şikayetçi ... ... ...un safahatte güveni kötüye kullanma suçundan şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle bu suçtan düşme hükmü verilmiş ve resmi belgede sahtecilik suçu yönünden ise şikayetçinin avukatının durumdan sanığın yakınlarının aramasıyla haberdar olduklarını hatta sahte olarak takılan plakanın sahibi mağdur ... ile sanıkların yakınlarının görüştüklerini söyleyerek sanığın başka suçlardan infazı nedeniyle koşullu salıverilmesinin tehlikeye düşmemesi adına mağdura para teklif ettiklerini kendilerinin de yardım etmesini istediklerini söylediklerini belirtmiştir.

3. İl emniyet müdürlüğünün gözle yaptığı inceleme ve kriminal polis laboratuvarından alınan ekspertiz raporuna göre plakaların orijinal olduğu değerlendirmesi yapılmıştır.

4. Mağdur ... ise 34 ED.... plaka sayılı aracı 27.09.2013 tarihinde ikinci el olarak plakası mevcut iken satın aldığını ve plakalarının çalınmadığını, sanığın aracına sahte plaka takmış olabileceğini belirtmiştir.

5. Sanık cezaevi iznindeyken suça konu aracı plakasını bilmeksizin emanet olarak Nedim Şirinoğlundan bir kaç saat alarak kullandığını, bu kısa zaman diliminde sahte plaka temin ederek takmasının mümkün olmadığını, ...'nun önceden takmış olabileceğini, sahte plaka olduğunu bilerek aracı kullanmadığını savunmuştur.

6. Mahkemesince 34 ED.... plakalı araç sahibi ...'ın plakaların aracında bulunduğunu söylemesi karşısında sanığın kullandığı aynı içerikli plakaların soğuk mühürle yapılsa dahi tescil plakası vermeye ve yapmaya yetkili makam dışında birebir orijinali gibi yapıldıkları yönünde kanaat oluştuğu gerekçesiyle sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Dosya arasında bulunan kriminal polis laboratuvarının ekspertiz raporunda, suça konu sahte plakalardaki plaka basım işlemini gerçekleştiren kuruluşa (T.Ş.O.F.) ait gözüken soğuk mühür izlerinin hakiki olduklarının, orijinal mukayese mühür izleri ile uyumlu olduklarının belirtilmesi ve 34 ED... plakalı araç sahibinin aracın plakaları takılı vaziyette kendisinde bulunduğunu, herhangi bir çalınma olmadığını belirttiği anlaşılmakla; plakaların gerçek olduğunun tespiti halinde, eylemin 2918 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesindeki idari yaptırım uygulanmasını gerektiren kabahati oluşturacağı; plakaların sahte oluşturulduğunun tespiti halinde ise, belgede sahtecilik suçlarında aldatma niteliği bulunup bulunmadığının takdirinin ... ait olduğu gözetilerek, her iki plakanın gerçek olup olmadığının tespiti açısından emniyetin ilgili birimlerinden sorularak plakaların kurumlarınca düzenlenmiş gerçek plakalar olup olmadığının belirlenmesi; resmi kurum tarafından düzenlenmediğinin belirlenmesi halinde sahte olduğu iddia edilen plakaların yasal unsurları taşıyıp taşımadığı ve aldatıcılık niteliğinin bulunup bulunmadığı yöntemince tartışılarak ve denetime olanak verecek şekilde dosya arasında bulundurularak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek,

2. Sanığın süregelen istikrarlı savunmasında ve temyizinde cezaevinden izinli olarak çıktığı gün emaneten aldığı araçla seyir halindeyken idari işlem yapılmak üzere sevk ve idaresindeki aracın otoparka çekildiğini, Niğde Açık Ceza İnfaz Kurumunda bulunduğu sırada bu araca sahte plaka takarak kullandığı suçlamasını öğrendiğini, aracın fiilen ...'nun kullanımında olduğunu, bu hususta annesiyle birlikte, ... ... ve ... ... ...'ın tanık oldukları gibi, mobese kayıtları da incelenerek ... tarafından suç tarihinden önce de aracın hangi plaka ile kullanıldığının tespitinin mümkün bulunduğunu öne sürmesine karşın bu yönde bir araştırma yapılmayarak,

Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

3.Kabule göre de, suça konu adli emanetin akıbeti hakkında bir karar verilmemiş olması,

Hususları hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.05.2015 tarihli ve 2014/610 Esas, 2015/540 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.