Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM: Beraat

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2014 tarihli ve 2012/989 Esas, 2014/700 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca; "...1)Açılan davaların dayanağının esas itibariyle Malatya cumhuriyet Başsavcılığının, 2012/2404 soruşturma no'lu dosyası olduğu, bu dosyanın sonradan değiştirilmesini önlemek, kanıt olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme dayanak yapılan hazırlık soruşturma belgelerinin onaylanmış örnekleri getirtilmeden, onaysız fotokopileri ile yetinilerek yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Sanığın dosya içinde mevcut 11/06/2012 tarihli yazılı savunmasındaatılı suçların boy, kilo, saç ve göz rengi itibariyle kendisine birebir benzeyen ERT firmasında çalışan ... yaray isimli şahıs tarafından işlendiğini tespit etttiğini söylemekle, bu isimde bir şahsın bulunup bulunmadığnı tespit edilerek, bulunması durumunda sanık ile benzerliğinin araştırılması,

3)Soruşturma aşamasında tanık ...'in teşhisi nedeniyle sanığın suç tarihleri itibariyle kullandığı cep telefonu numarasının hangi baz istasyonlarından sinyal aldığının araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi," yasaya aykırı bulunduğundan hükmün 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği beraat hükmüne yönelik olup, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. 2011 yılı Kasım Ayı içinde tam olarak tespit edilmeyen bir tarihte, Diyarbakır İl Merkezinde faaliyet gösteren ... İletişim Hizmetleri A.Ş.'de çalışan ve Vodafone Baz istasyonlarının montajında görevli olan sanık ...'in, ... İlçesi ... Köyünde bulunan Vodafone İletişim Hizmetleri A.Ş.'ye ait baz istasyonuna gelerek kendisinde bulunan anahtarlar ile kilitleri açtığı, akabinde alarm sistemine ait soketlerin kablolarını usulüne uygun olarak söktükten sonra istasyonda bulunan 8 adet Narada Marka K00945592, K00945593, K00945594, K00945595, K00945596, K00945597, K00945598, K00945599 seri numaralı aküleri bulundukları yerden aldığı, ayrıca akülere bağlı kabloların uç kısımlarını şase yapmalarını engellemek amacıyla bantladığı, yapılan soruşturma kapsamında Vodafone İletişim Hizmetleri A.Ş.'ye ait akülerin, 26.01.2012 tarihinde Hoca ... Yesevi Mahallesi ... Sitesi No:3 Merkez / Malatya adresinde faaliyet gösteren A.Ç.'ye ait ... Hurdacılık isimli iş yerinde ele geçirildiği, A.Ç.'nin söz konusu aküleri yaklaşık 15 20 gün önce kendisi ile aynı sitede hurdacılık yapan S.A.'dan satın aldığını beyan ettiği, S.A.'nın alınan ifadesinde söz konusu aküleri yaklaşık bir ay kadar önce soy ismini bilmediği ... isimli şahıstan satın aldığını, ...'nin 0 530 (...) (..) (..) numaralı cep telefonunu kullandığını beyan ettiği, sanığın Vodafone İletişim Hizmetleri A.Ş.'ye ait baz istasyonunda bulunan akülerin çalınması olayına ilişkin olarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilmiştir.

2. Sanık, Turkcell ve Vodafone firmalarının taşeronu olarak faaliyet gösteren ... İletişim Hizmetleri A.Ş.'de ekip şefi olduğunu, bağlı olduğu şirketin Diyarbakır ve Van bölgelerine baktığını, Malatya ilinde Vodafone şirketine ait baz istasyonunda herhangi bir çalışma yapmadığını, Vodafone'a ait baz istasyonlarının kapısının şifreli anahtar ile açıldığını ve bu anahtarın şirket elemanlarına zimmet karşılığı verildiğini, anahtarların şifreli olması sebebiyle de çoğaltma imkanının bulunmadığını, 0 530 (...) (..)(..) numarasının şirket hattı olduğunu, M.A. ve S.A. isimli şahısları tanımadığını savunmuştur.

3. Tanık A.Ç. suça konu aküleri hurdacılar sitesinde işletmecilik yapan S.A. isimli şahıstan aldığını beyan etmiştir.

Tanık S.A, kardeşi M.A. ile hurdacılık yaptıklarını, olay tarihinde işyerine ismini ... olarak bildiği ve simaen tanıdığı bir şahıs ile yanında tanımadığı ancak sonradan kardeşi M. tarafından isminin E. olduğu söylenen bir şahsın satmak amacıyla hurda akü getirdiklerini, aldığı aküleri kâr payıyla A.Ç'ye sattığını, ... isimli şahısla 1 kez 0 530 (...) (..)(..) nolu telefondan görüştüğünü beyan etmiştir.

Tanık M.A. suça konu aküleri ... isimli bir şahsın getirdiğini, şahsın 0 530 (...) (..)(..) nolu telefonu kullandığını beyan etmiş; soruşturma aşamasında 27.01.2012 tarihinde fotoğraf üzerinden, 30.01.2012 tarihinde ise canlı olarak sanığı teşhis etmiş; yargılama aşamasında ise, soruşturma aşamasında sanığın binanın dışından gösterildiğini, satan kişiye benzediğini söylediğini, dükkanına gelen kişinin sanık olmadığını bildirmiştir.

4. Vodafone şirketinin Malatya bölge sorumlusu olan şikayetçi ... 30.01.2012 tarihli beyanında; ... İletişim Hizmetleri A.Ş.'de ekip şefi olarak çalışan sanığın, 7 8 ay kadar önce Malatya İli Darende ilçesinde baz istasyonu kurulumunda görev aldığını, Vodafone şirketi olarak 7 8 aydır ... isimli şirketle Malatya bölgesinde çalışmadıklarını, şirkete ait baz istasyonlarının kapı anahtarlarının şifreli olduğunu, bu anahtarların taşeron firmaların yalnızca yetkililerine zimmet karşılığı verildiğini, çalıştıkları dönemde baz istasyonlarının kapılarını açmaya yarayan anahtarın sanıkta olmadığını beyan etmiştir.

5. Mahkemece; sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurmaya elverişli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil elde edilemediğinden temyize konu beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan ... Telekomünikasyon A.Ş.'nin taşeronu olan ... İletişim Hizmetleri A.Ş.'de ekip şefi olarak görev yapan sanığın, Malatya ili ... ilçesi ... Köyünde bulunan katılan şirkete ait kilitli bulunan baz istasyonlarını kendisinde bulunan anahtar ile açarak suça konu 8 adet Narada Marka K00945592, K00945593, K00945594, K00945595, K00945596, K00945597, K00945598, K00945599 seri numaralı aküleri bulundukları yerden aldığı, suça konu akülerin 26.01.2012 tarihinde A.Ç.'ye ait iş yerinden ele geçirildiği, sanığın bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın katılan ... Telekomünikasyon A.Ş.'nin taşeronu olan ... İletişim Hizmetleri A.Ş.'de ekip şefi olduğunu, Malatya ilinde Vodafone'a ait baz istasyonunda herhangi bir çalışma yapmadığını, ayrıca baz istasyonlarının anahtarlarının şirket elemanlarına zimmet karşılığında verildiğini, kendisine anahtar verilmediğini savunduğu, katılan şirketin Malatya Bölge Sorumlu olan ...'in de 30.01.2012 tarihli beyanında, Vodafone şirketinin 7 8 aydır Malatya bölgesinde çalışmadıklarını, şirkete ait baz istasyonlarının kapı anahtarlarının şifreli olduğunu ve bu anahtarların yalnızca taşeron firmaların yetkililerine verildiğini, sanığın baz istasyonlarını açmaya yarayan anahtarlarının olmadığını beyan etmesi karşısında, suç tarihi olan Kasım 2011 itibariyle sanığın çalıştığı ... İletişim Hizmetleri A.Ş. ile katılan ... Telekomünikasyon A.Ş. arasında hizmet ilişkisinin bulunmadığı, sanığa yüklenen eylemin 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçuna uyduğu; öte yandan Malatya Cumhuriyet Başsavcılığının 20.02.2012 tarihli ve 2012/1177 Esas numaralı iddianamesiyle sanık hakkında, Vodafone Telekomünikasyon A.Ş.'e ait baz istasyonlarındaki aküleri hırsızladığı iddiasıyla nitelikli hırsızlık suçundan dava açıldığı, yapılan yargılama sonucunda Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2012 tarihli ve 2012/184 Esas, 2013/870 Karar sayılı kararıyla sanığın beraatine karar verildiği, kararın temyiz edilmeden 21.12.2012 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında mükerrer yargılama yapılmasının önüne geçilmek amacı ile Malatya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2012 tarihli ve 2012/184 Esas, 2013/870 Karar sayılı dosyasının aslının dosya arasına getirilerek davaya konu eylem ile bu dosyaya konu eylemin aynı olay olup olmadığının araştırılması, mükerrer yargılama olduğu sonucuna varılması halinde davanın reddine karar verilmesi, mükerrer yargılama olmadığının belirlenmesi halinde ise suça konu akülerin satıldığı tanıklar M.A. ve S.A.'nın suça konu aküleri kendilerine satanın "..." isminde bir kişi olduğunu bildirmeleri, sanığın kullandığı cep telefonu numarasını vermeleri ve M.A.'nın soruşturma aşamasında sanığı canlı olarak teşhis etmesi ve tüm dosya kapsamından suçun sübut bulduğu gözetilerek sanığın nitelikli hırsızlık suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, suç vasfında hataya düşülerek ve eksik inceleme sonucu hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraat hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Malatya 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.12.2014 tarihli ve 2012/989 Esas, 2014/700 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.04.2023 tarihinde karar verildi.