Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM: Beraat

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2014 tarihli ve 2014/58 Esas, 2014/145 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi, 5237 satılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin 11.06.2014 tarihli ve 2014/58 Esas, 2014/145 Karar sayılı kararının temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 11.01.2022 tarihli ve 2017/11198 Esas, 2022/137 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme ile hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2022 tarihli ve 2022/135 Esas, 2022/832 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakamesi Kanunu 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz talebi, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (a) fıkrasının ikinci bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanık hakkında 11.06.2014 tarihinde kurulan mahkumiyet hükmü olduğu ve bu tarihten sonra hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresi gerçekleşmiş olduğu hâlde yargılamaya devamla beraat hükmü kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gümüşhane Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2022 tarihli ve 2022/135 Esas, 2022/832 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.04.2023 tarihinde karar verildi.