Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Resmi belgede sahtecilik, banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak maksadıyla dolandırıcılık, 5464 sayılı Banka ve Kredi Kartları Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2014/95 Esas, 2015/140 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; banka veya diğer kredi kurumlarınca tahsis edilmemesi gereken bir kredinin açılmasını sağlamak amacıyla dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (j) bendi ile son cümlesi, 35 inci, 62 nci, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 7.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; 5464 sayılı Banka ve Kredi Kartları Kanunu'na (5464 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5464 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, suça konu nüfus cüzdanının aldatıcılık niteliği bulunmadığından suçun oluşmayacağına, menfaat elde edilemediğinden para cezasının yerinde olmadığına ve menfaat miktarının 9.000 TL değil 7.000 TL olduğuna ve re'sen nazara alınacak nedenlerle kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdur ...'in, sanığa ait iş yerinde işlem yaparken nüfus cüzdanını unuttuğu, bunun üzerine sanığın, mağdura ait nüfus bilgileriyle düzenlediği nüfus cüzdanı talep belgesini muhtara onaylattığı, aynı tarihte söz konusu belge ile nüfus müdürlüğüne başvurarak kendi fotoğrafı bulunan suça konu nüfus cüzdanını çıkarttırdığı, ancak bu nüfus cüzdanındaki fotoğrafı kendisine ait bir başka fotoğraf ile değiştirdiği, borçları nedeniyle kendi adına kredi alamayacağını bildiğinden mağdur ... adına katılan bankadan 9.000,00 TL kredi talebinde bulunduğu, bireysel ihtiyaç ve kredi kartı sözleşmelerini mağdur adına düzenleyerek imzaladığı, banka sisteminin uyarı vermesi üzerine yapılan ihbar ile kolluk görevlilerince yakalandığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın savunması ikrara yönelik olup içinde bulunduğu ekonomik sıkıntılar nedeniyle mağdur adına çıkarttırdığı nüfus cüzdanı ile katılan bankadan kredi talebinde bulunduğuna, ancak krediyi ödemek niyetinde olduğuna ve suç kastı bulunmadığına ilişkindir.

3. Kriminal rapor ile mağdur ... adına düzenlenmiş nüfus cüzdanının orijinal olduğu, fotoğraf değişikliği ile yapılan sahteciliğin aldatma niteliğinin bulunduğu tespitinin yapıldığı; bilirkişi raporu ile de banka kredi sözleşmeleri ile bilgi formlarındaki yazı ve imzaların sanığın elinden çıktığı kanaatine varıldığı yönünde görüş bildirildiği anlaşılmıştır.

4. Mahkeme tarafından sanığın, müştekinin kimlik bilgilerini yazdığı ve kendi fotoğrafını yapıştırdığı nüfus cüzdan talep belgesi düzenleyip muhtarlığa sunduğu ve muhtar tarafından onaylanmasına müteakip nüfus müdürlüğünden aynı gün müştekinin kimlik bilgilerinin olduğu ve kendisinin fotoğrafının yapıştırıldığı orjinal nüfus cüzdanını aldığı, her ne kadar sanık bu şekilde nüfus müdürlüğünden nüfus cüzdanını aldıktan sonra kendi fotoğrafını çıkarıp kendisine ait başka bir fotoğrafı yapıştırdığını beyan etmiş ve bu yönde işlem yapmış olsa dahi bu durumun sanığın müştekinin kimlik bilgilerini yazdığı ve muhtara onaylattığı nüfus cüzdan talep belgesine istinaden nüfus müdürlüğünden nüfus cüzdanı aldığı gerçeğini ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği gerçeğini ortadan kaldırmayacağı, zira bu suçun oluşması için düzenlemenin yeterli olup ayrıca belgenin kullanılmasının zorunlu olmadığı, resmi belgenin kullanılması suretiyle bireysel kredi başvuru sözleşmesi düzenlenmesi halinde eylemin kül halinde teselsül eden resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğundan özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulmadığı, sanığın aynı resmi belge ile ayrıca kredi kartı başvuru belgesi imzalaması eyleminin 5464 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamına girdiği ve Finansbank'ın cevabı yazısı da nazara alınarak, banka tarafından tahsis edilmemesi gereken bir kredinin verilmesini sağlamak amacıyla nitelikli dolandırıcılık suçundan ötürü cezalandırılmasına ilişkin temyiz incelemesine konu hükümler kurulmuştur.

5. Suça konu nüfus cüzdanı talep belgesi, nüfus cüzdanı, banka kredi sözleşmeleri ile başvuru formunun dosyada delil olarak saklanmasına karar verildiği ve suça konu nüfus cüzdanının denetime olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulundurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Resmi Belgede Sahtecilik Ve 5464 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçlarından Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

1. Sanığın ikrara yönelik savunmaları, katılan banka ve mağdur beyanları, kriminal rapor ile bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, sanık hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

3. Gerekçeli karar başlığında 15.12.2013 olarak yanlış gösterilen suç tarihinin, nüfus cüzdanı talep belgesinin düzenlendiği, bu belgeye istinaden nüfus cüzdanının alındığı, banka kredi ve kredi kartı sözleşmeleri ile başvuru formunun imzalandığı 17.12.2013 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

4. Sanık hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile sanığın gözaltında geçirdiği sürenin aynı sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi gereğince cezasından mahsup edilmesi hususlarının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

B. Banka Veya Diğer Kredi Kurumlarınca Tahsis Edilmemesi Gereken Bir Kredinin Açılmasını Sağlamak Maksadıyla Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

3. Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f), (j), (k) ve (l) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca, en az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi gereğince temel ceza belirlenirken doğrudan suçtan elde edilen menfaat miktarının iki katı üzerinden eksiltmelerin yapılması suretiyle infazda tereddüt yaratılması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Resmi belgede Sahtecilik ve 5464 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2014/95 Esas, 2015/140 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Banka Veya Diğer Kredi Kurumlarınca Tahsis Edilmemesi Gereken Bir Kredinin Açılmasını Sağlamak Maksadıyla Dolandırıcılık Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Malatya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.04.2015 tarihli ve 2014/95 Esas, 2015/140 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinin ikinci paragrafında yer alan "TCK 52 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince; sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri gözetilerek 1 tam gün karşılığı takdiren 20,00 TL'den hesaplanarak, sanığın 100,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA", ibaresinin çıkartılması, üç numaralı bendinden adli para cezasının belirlenmesine ilişkin "18.000 TL", "9.000 TL" ve "7.500 TL" ibarelerinin çıkarılarak yerlerine "900 gün", "450 gün", "375 gün" ibarelerinin yazılması ve devamına "TCK'nın 52/2 maddesi gereğince, sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri gözetilerek 1 tam gün karşılığı takdiren 20,00 TL'den hesaplanarak sanığın 7.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerini içeren bendin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.04.2023 tarihinde karar verildi.