Karar Detayı

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/90 E., 2018/37 K.

SUÇLAR: Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER: Sanık ... müdafii, sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık ... hakkında bozma üzerine nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden ... müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, bozmadan sirayet nedeniyle yararlanan sanık ...'nın ise bozma sonrası kurulan mahkûmiyet hükmünü temyiz etme hakkı bulunmadığı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 318 inci maddesi uyarınca oy birliğiyle reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2008 tarihli ve 2007/21 Esas, 2008/199 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında;

a. Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis ve 101.600 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

b. Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 43 üncü maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına

Karar verilmiştir.

2. Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2008 tarihli ve 2007/21 Esas, 2008/199 Karar sayılı kararının sanık ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 13.01.2014 tarihli ve 2013/27367 Esas, 2014/465 Karar sayılı kararı ile "resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmün onanmasına, nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükmün; 5237 sayılı Kanun'un 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer somut olayda suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise 5 ila 5000 tam gün arasında TCK'nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden artırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya

çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı Kanunun 52. maddesi 20,00 100,00 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde maddede öngörülen 5 ila 5000 tam gün arasında belirlenecek gün sayısı üzerinde varsa artırım maddeleri uygulanarak tespit olunan sonuç gün ile bir gün karşılığı 20,00 100,00 TL arasında takdir edilecek miktar çarpımı yapılacak ve bulunan miktar suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az ise adli para cezası asgari bu miktara yükseltilerek bu miktar üzerinden indirimler yapılarak sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasının yasaya aykırı olması nedeniyle bozulmasına, bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık ...'ya teşmiline karar verilmiştir.

3. Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2008 tarihli ve 2007/21 Esas, 2008/199 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi'nin 09.10.2019 tarihli ve 2017/33563 Esas, 2019/9659 Karar sayılı kararı ile sanık müdafinin 09.09.2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı eski hale getirme ve temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin 1 fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

4. Bakırköy 7.Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2018 tarihli ve 2014/90 Esas, 2018/37 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında; Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesi ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 84.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

5. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca; sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'nın temyiz isteği; atılı suçu işlemediği ve hakkında beraat hükmü kurulmasına ilişkindir.

2. Sanık ... müdafii, sanığın atılı suçu işlemediği, eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, sanığın savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanıkların sahte ikamet senedi, nüfus cüzdanı, imza sirküleri düzenletip, bu belgelerle hayali bir şirket kurup bu hayali şirket adına çek karnesi aldıkları, çek ve bono düzenledikleri, suç konusu çek ve bonoları katılana vererek şirket adına kayıtlı 50.840,00 TL bedelli 34 VV 1435 plakalı Mercedes marka aracı satın aldıkları iddiasıyla haklarında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlardan kamu davası açılmıştır.

2. Sanıklar ikrar içeren savunmalarda bulunmuşlardır.

3. Bozma üzerine Mahkemece yapılan yargılama neticesinde sanıkların üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri kanaatine varılarak temyize konu hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.11.2019 tarihli ve 2019/11 218 Esas, 2019/636 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; ilk hükmü süresinde temyiz etmeyen ve lehe bozmadan sirayet nedeniyle yararlanan sanığın, bozma sonrası kurulan mahkûmiyet hükmünü temyiz etme hakkı bulunmadığından temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm yönünden

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli ve 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ile 23.01.2018 tarihli ve 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere; hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2018 tarihli ve 2014/90 Esas, 2018/37 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'nın hükmü temyiz etmeye hakkının olmadığı anlaşılmakla, temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Bakırköy 7.Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.02.2018 tarihli ve 2014/90 Esas, 2018/37 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2023 tarihinde karar verildi.