Karar Detayı

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2018/742 E., 2020/192 K.

SUÇ: Dolandırıcılık

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Akçakale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2014 tarihli ve 2013/300 Esas, 2014/272 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 6 kez 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Akçakale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2014 tarihli ve 2013/300 Esas, 2014/272 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 26.12.2017 tarihli ve 2017/26307 Esas, 2017/29143 Karar sayılı kararı ile " hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun'un 158/1 L maddesi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.03.2020 tarihli ve 2018/742 Esas, 2020/192 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 168 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62, 52, 53 ve 58 inci maddeleri ile 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 7 ay 15 gün hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafinin temyiz isteği, sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, temyiz dışı sanıklarla eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek kendilerini polis ve savcı olarak tanıtıp şikâyetçi ve katılanlardan para talep ettikleri, şikâyetçi ve katılanların da kendilerine verilen hesap numaralarına paraları yatırdıkları iddiası ile kamu davası açıldığı, katılan ve şikâyetçi beyanları, sanık ve temyiz dışı sanıkların savunmaları, HTS kayıtları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanığın atılı suçları işlediği kabulü ile hakkında temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihinin, eylemlerin gerçekleştiği 30.11.2011, 07.12.2011, 09.12.2011, 12.12.2011, 18.12.2011, 22.12.2011 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş, hapis cezasının yanında adli para cezasına hükmedilen suçlarda verilen cezaların bölünemeyeceği gözetilmeksizin sanıklar hakkında kazanılmış hakların saklı tutulması ilkesi uyarınca bozmadan sonraki hükümdeki hapis cezasına ve bozmadan önceki hükümdeki adli para cezasına sonuç ceza olarak hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık hakkında tekerüre esas alınan Akçakale Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/312 Esas ve 2011/344 Karar sayılı ilamına konu 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen dolandırıcılık suçunun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uzlaştırma hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığı mahkemesinden araştırılarak sonucuna göre bu ilamın ya da adli sicil kaydındaki diğer ilamlardan biri nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

2.5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi yirmi birinci fıkrası gereği ilk uzlaşma teklifinde bulunulduğu 12.03.2019 tarihinden uzlaştırmacının raporunu düzenleyerek uzlaştırma bürosuna verdiği 06.05.2019 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ve müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.03.2020 tarihli ve 2018/742 Esas, 2020/192 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ve müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.