Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

Sanığın özel belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından mahkumiyet hükümlerinin Yargıtay 15. Ceza Dairesi’nin 13.11.2018 tarih, 2016/3999 E. ve 2018/7984 K. sayılı ilamıyla özel belgede sahtecilik suçu yönünden onandığı, nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden eylemin TCK'nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğundan bahisle bozulduğu, bozmadan sonra uzlaştırma usulü uygulanmaksızın hüküm verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.04.2014 tarihli, 2013/11 397 E. ve 2014/202 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK'nin “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “belgede sahtecilik” suçunun hukuki konusunun kamu güveni olduğu, suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesinin üçüncü fıkrasına “birlikte” ibaresinden sonra gelmek üzere “aynı mağdura karşı” ibaresi eklenmiş olup, anılan yasa maddesinde yapılan değişiklikle uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağının düzenlendiği de dikkate alınarak, sanığın üzerine atılı özel belgede sahtecilik suçunun mağdurunun kamu olduğu, dolandırıcılık suçunun ise mağdur ... Yoral’a karşı işlediğinin kabul edildiği, dolayısıyla sanığa isnat edilen özel belgede sahtecilik suçu ile dolandırıcılık suçunun mağdurlarının farklı olduğu anlaşılmakla, sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nin 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 06.10.2021 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

Dairemizin 2017/14724 esas, 2020/1903 karar sayılı 27.02.2020 tarihli, 2017/14699 Esas, 2020/755 Karar sayılı 03.02.2020 tarihli, 2017/16549 Esas, 2020/1332 Karar sayılı 13.02.2020 tarihli kararlarına ilişkin karşı oylarımızda ayrıntılı olarak açıkladığımız üzere;

CMK'nin 253. maddesinin 3. Fıkrasının son cümlesi ile uzlaşma kapsamına giren bir suçun uzlaşma kapsamına girmeyen bir başka suç ile birlikte farklı mağdura (gerçek kişi) karşı işlenmiş olması halinde uzlaşma hükümlerinin uygulanacağı düzenlenmiştir.

Suç tarihinde polis memuru olan sanığın, asıl borçlu olarak kendisinin, müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak ise katılanın yer aldığı borçlanma senedini düzenleyip katılanın bilgisi ve rızası olmadan katılanın imzasını taklit ederek kefil bölümünü imzaladıktan sonra Emniyet Genel Müdürlüğü Polis Bakım ve Yardım Sandığı'na başvurarak ibraz ettiği, bu senede istinaden kendisine 8.242,56 TL paranın ödenmesini sağladığı, iddia ve kabul edilen olayda uzlaştırma kapsamına giren dolandırıcılık suçunun, bu kapsama girmeyen sahtecilik suçuyla birlikte aynı mağdur (gerçek kişi) İbrahim Hakkı Yoral’a karşı işlenmiş olması nedeni ile dolandırıcılık suçu yönünden uzlaşma hükümleri uygulanamayacağından;

Mahkumiyet kararının onanması gerektiği düşüncesi ile sayın çoğunluğun dolandırıcılık suçu yönünden uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin bozma düşüncesine katılmıyorum.