Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Kişi hüviyet veya sıfatına ilişkin yalan beyanda bulunma

HÜKÜM: Mahkumiyet

Sanık hakkında yapılan yargılama sonunda 22/10/2007 tarihli asıl kararda sanığın 765 sayılı TCK'nın 343/1, 59/2 ve 647 sayılı Kanun'un 4, 5, 6 maddelerine göre 800,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verildiği, gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarihte cezaevinde hükümözlü olduğu anlaşılan sanık adına yapılan tebligatın, cezaevi görevlisine yapılması nedeniyle usulsüz olduğu; sanığın 15/08/2019 tarihli dilekçe ile gerekçeli kararın kendisine gönderilmesini talep ettiği, bu dilekçe üzerine kararın sanığa tebliğine dair dosyada bir tebliğ belgesi bulunmadığı, daha sonra 27/09/2019 tarihli dilekçesi ile bu karara karşı temyiz talebinde bulunduğu görülmekle öğrenme tarihinin 27/09/2019 olarak kabulü gerektiği, verilen ek kararın da sanığa cezaevinde 02/01/2020 tarihinde tebliğ edildiği bu nedenle ek kararın tebliğ tarihinin sanığın bu karara karşı temyiz talebinde bulunduğu 23/12/2019 (öğrenme tarihi) olarak kabulünün gerektiği anlaşılmakla, her iki temyiz dilekçesinin de süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5219 sayılı Kanun ile değişik 1412 sayılı CMUK'nin 305/2 maddesinde, (Anayasa Mahkemesinin 23/07/2009 tarihli ve 2006/65 E., 2009/114 K. sayılı iptal kararı öncesi) "İki milyar liraya kadar (iki milyar dahil) para cezalarına dair olan hükümler, temyiz olunamaz." hükmü nedeniyle, bu hükmün iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi kararının yürürlüğe girdiği 07/10/2010 tarihinden önce verilen 2.000,00 TL ve aşağı adli para cezalarına ilişkin kararlar kesin nitelikte olduğundan, temyiz talebinin miktar yönünden kesinlik nedeniyle reddine karar vermek yerine hatalı değerlendirme ile süre yönünden reddine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 811.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321.maddesi uyarınca ek kararın BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 14/10/2019 tarihli ek kararın hüküm kısmının 1. paragrafı çıkartılarak yerine “Temyizi talep edilen kararın hüküm tarihi itibarıyla 5219 sayılı Kanun ile değişik 1412 sayılı CMUK'nin 305/2 maddesine göre kesin nitelikte olması nedeniyle talebin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİ ” ibaresinin eklenmesi suretiyle ek kararın DÜZELTİLEREK ONANMASI, 27.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.